"Εγώ ήμουν αριστούχος στο Εθνικό, και δίπλα μου προχωράγανε άνθρωποι που όταν τους ρώταγες.

«ποιος έγραψε την Αντιγόνη», σου απαντούσαν «ο Κρέων!».

Κι αυτοί οι άνθρωποι, αυτά τα παιδιά, χαράζανε μετά και πορεία στον πολιτισμό μας.

Πάντως, όταν η ιθύνουσα τάξη, που σας έλεγα, κυριάρχησε πια πέρα ως πέρα, η τάξη η λαϊκή την ακολούθησε, την πρόδωσε κι αυτή την ουσία της.

Πρόδωσε τον ιδρώτα που έχυνε και χύνει, την αγνότητα και την ευπρέπειά της.

Αυτοί που θα ‘πρεπε να συνεχίσουν να είναι οι δημιουργοί μιας αγάπης αυτόματης.

Σαν ν’ αποθέσανε κάτω τη γυμνή τους την ψυχή, χωρίς πια να γυρίσουν πίσω, χωρίς να ξανακοιτάξουν προς τις ρίζες τους.

Κι έγινε ό,τι έγινε, πάθαμε ό,τι πάθαμε, κι έχει φτάσει πια ο πολιτισμός μας εκεί που ‘χει φτάσει.

Μας κοροϊδεύανε οι άλλοι, κι εμείς πήραμε την κοροϊδία τους για κουλτούρα, για πολιτισμό.

Να: αυτό έγινε!»

Ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης, σύμφωνα με πολλούς η πλέον εμβληματική μορφή του ελληνικού κινηματογράφου, παρότι γύρισε μόλις τρεις ταινίες.

Αδιαπραγμάτευτες αξίες καθορίζουν το έργο καθώς και τον βίο του, με περιόδους αυτοεξορίας να διανθίζουν τον μύθο ενός από τους αυθεντικότερους δημιουργούς του τόπου.

Είχε σκηνοθετήσει τρεις ταινίες μεγάλου μήκους(Μέχρι το πλοίο (1966)Ευδοκία (1971)Ηνίοχος (1994) που είναι σημαντικότατες για τον ελληνικό κινηματογράφο

Η "Ευδοκία"-1971 του Αλέξη Δαμιανού ήταν και εξακολουθεί να είναι μία από τις κορυφαίες ταινίες του ελληνικού σινεμά, για πολλούς η πιο σπουδαία, και ο μύθος που δημιουργήθηκε γύρω απ' αυτή όσο περνούσαν τα χρόνια αφορά σε μεγάλο βαθμό το ζεϊμπέκικο του Λοίζου.

..................

Ο Aλέξης Δαμιανός:

O ποιητής της εικόνας

Γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1921,

Κι έφυγε απ την ζωή ,στις 4 Μαΐου του 2006

............................

Το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας- Μάνος Λοϊζος

https://www.youtube.com/watch?v=Ri4A16DfUTo