Ανακοίνωση του ΚΚΕ: 140 χρόνια από την εξέγερση του Σικάγο για το 8ωρο προχωράμε μπροστά για νέες κατακτήσεις, για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση και πολέμους, τον Σοσιαλισμό!

Τιμάμε τα 140 χρόνια από την Πρωτομαγιά του 1886 στο Σικάγο. Αυτή η ημέρα έμεινε στην Ιστορία ως το φωτεινό σύμβολο της πάλης της εργατικής τάξης σε ολόκληρο τον κόσμο ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση.

Οι εργάτες και οι εργάτριες του Σικάγο πάλεψαν για να επιβάλλουν το 8ωρο. Και συνάντησαν την καταστολή και τη βία των καπιταλιστών.
“Κρεμάστε τους πρώτα κι ύστερα τους δικάζετε”.

Αυτή ήταν η αξίωση κράτους και αφεντικών. Οι εργάτες αψήφησαν την κρεμάλα και βγήκαν νικητές, γιατί ο αγώνας τους έβγαλε ρίζες.

Τραγουδώντας και αψηφώντας τον θάνατο, μια άλλη Πρωτομαγιά, εκείνη του 1944, οδηγήθηκαν στο απόσπασμα οι 200 κομμουνιστές ήρωες στην Καισαριανή.

Φέτος για πρώτη φορά μπορέσαμε και είδαμε με τα μάτια μας την αγέρωχη και ηρωική τους περπατησιά, την άφοβη στάση τους απέναντι στο απόσπασμα.

Οι 200 ήταν αγωνιστές βγαλμένοι μέσα από τα σπλάχνα του λαού μας. Ήταν άξια μέλη και στελέχη του ΚΚΕ που έδωσαν όλες τους τις δυνάµεις στην πάλη ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Ήταν εργάτες αγωνιστές, συνδικαλιστές, πρόεδροι και στελέχη συνδικάτων και ομοσπονδιών που πάλεψαν για χρόνια ενάντια στο αστικό κράτος και τη μεταξική δικτατορία, ενάντια στη ναζιστική κατοχή.

Βρισκόμαστε εδώ γιατί στεκόμαστε στους ώμους αυτών των γιγάντων.
Παίρνουμε τη σκυτάλη!

Δυναμώνουμε τους σύγχρονους μεγάλους αγώνες των εργαζομένων για να γίνει παρελθόν το σύστημα της μισθωτής σκλαβιάς, που οι ίδιες του οι αντιθέσεις αποδεικνύουν ότι δεν είναι παντοδύναμο.

Ο κόσμος μας “φλέγεται” από το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει τον λαό μας και τους λαούς όλου του κόσμου μέσα στη δίνη των ιμπεριαλιστικών πολέμων και ανταγωνισμών.
Η εγκληματική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν ρίχνει περισσότερο λάδι στη φωτιά, με τη φλόγα του πολέμου να απλώνεται απειλητικά.
Η μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα εκδηλώνεται με πολλαπλές συγκρούσεις, εμπορικούς πολέμους, οικονομικά μέσα και υβριδικές απειλές.
Ο κίνδυνος γενίκευσης του πολέμου μεγαλώνει, σε μια περίοδο που μαίνεται για τέσσερα και πλέον χρόνια ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία, που συνεχίζεται η σφαγή του παλαιστινιακού λαού στη Γάζα και οι πολεμικές εστίες πολλαπλασιάζονται. Για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο βρισκόμαστε τόσο κοντά σε έναν νέο, Γ’ Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό Πόλεμο.

Καμία θυσία για τους πολέμους και τα κέρδη των καπιταλιστών

Ξέρουμε καλά ότι πίσω από τα παχιά λόγια των “εθνικών στόχων”, βρίσκονται οι στόχοι του κεφαλαίου. Πολεμική εμπλοκή και µπίζνες πάνε μαζί. Κυβέρνηση και επιχειρηματικοί όμιλοι φτάνουν στο σημείο να μιλάνε για την κουλτούρα των “φερέτρων”, “να σκοτώνονται οι λαοί για τ’ αφέντη το φαΐ”. Αποκαλύπτεται ότι υπάρχουν δύο πατρίδες, η πατρίδα του κεφαλαίου και η πατρίδα του εργαζόμενου λαού.
Για να θησαυρίζουν οι Έλληνες εφοπλιστές από τα ναύλα που εκτοξεύονται σε κάθε αναταραχή, παίζουν τη ζωή τους “κορόνα - γράμματα” οι ναυτεργάτες.
Για να αναβαθμιστούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι στον ενεργειακό χάρτη, το ελληνικό κεφάλαιο σέρνει τη χώρα όλο και βαθύτερα στον ενεργειακό πόλεμο και τις πολεμικές συγκρούσεις.
Για να πλουτίζουν οι κατασκευαστικοί όμιλοι από τις “ευκαιρίες” της ανοικοδόμησης, στήνονται κερδοφόρα σχέδια πάνω στα συντρίμμια του πολέμου.
Υπηρετώντας αυτούς τους σχεδιασμούς, τα αστικά πολιτικά κόμματα στηρίζουν τις αποστολές των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων εκτός συνόρων, τις στρατηγικές συμφωνίες με το κράτος του Ισραήλ και τις ΗΠΑ, “ζεσταίνουν” τις μηχανές της πολεμικής οικονομίας στη χώρα μας και την ΕΕ, με προϋπολογισμούς εκατοντάδων δις ευρώ.
Την ίδια ώρα οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά νοικοκυριά πληρώνουν τα σπασμένα:
Με μεγαλύτερες ανατιμήσεις στην ενέργεια και τα είδη λαϊκής κατανάλωσης.
Με πετσόκοµµα δικαιωμάτων, συμπίεση μισθών και πολεμικές δαπάνες που χρυσοπληρώνει ο λαός.
Με ένταση της εκμετάλλευσης και χτύπημα δικαιωμάτων, με την εργοδοσία και το κράτος των καπιταλιστών να ζητάει νέες θυσίες στο όνομα των “έκτακτων συνθηκών”.

Υψώνουμε τη σημαία των ταξικών αγώνων

Ο λαός δεν πρέπει να δείξει καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση της ΝΔ και στις άλλες πολιτικές δυνάµεις που στηρίζουν τις στρατηγικές επιλογές της.
Τώρα χρειάζεται να δυναμώσει ο εργατικός - λαϊκός αγώνας για:

-την έξοδο της Ελλάδας από τον πόλεμο και την απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ με τον λαό νοικοκύρη στον τόπο του.
- να ενισχυθεί ο προλεταριακός διεθνισμός και η αλληλεγγύη στους λαούς, που γίνονται θύματα της πολεμικής μηχανής, η αλληλεγγύη στον ηρωικό λαό της Κούβας, που βρίσκεται για ακόμη μια φορά στο στόχαστρο.
- να κλείσουν τώρα η βάση της Σούδας και όλες οι αµερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις-ορµητήρια πολέμου και στόχος αντιποίνων, να επιστρέψει κάθε πολεμικό πλοίο και στρατιωτική μονάδα από ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό.
- να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι τις συνέπειες της πολεμικής εμπλοκής. Να καταργηθεί ο ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, ο ΕΦΚ και ο ΦΠΑ στην ενέργεια. Κατάργηση του χρηματιστηρίου ενέργειας.

Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, πλήρης και πραγματική επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Ο λαός έχει τη δύναμη να παρεμβαίνει, να βάζει εμπόδια, να ανοίγει αγωνιστικά δρόμο ρήξης και ανατροπής.

Το δείχνουν τα παραδείγματα της εργατικής - λαϊκής πάλης ενάντια στην πολεμική εμπλοκή, όπως οι αγώνες των λιμενεργατών του Πειραιά για να μη μεταφέρονται φορτία θανάτου, οι αγώνες των ναυτεργατών ενάντια στα “θανατόχαρτα” των εφοπλιστών, οι αγώνες ενάντια στη συμμετοχή Πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων στα ΝΑΤΟϊκά πολεμικά προγράμματα.

Είναι παραδείγματα απειθαρχίας, ταξικού αγώνα σε σύγκρουση με τις στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου.
Για να δυναμώνει το ρεύμα αμφισβήτησης, για να μη μένει ο λαός θεατής, αλλά να βάζει και τη δική του σφραγίδα στις εξελίξεις.

«Ο πόλεμος γεννιέται απ’ την ειρήνη τους», Μπ. Μπρεχτ

Η “ειρήνη” των καπιταλιστών είναι ένας διαρκής πόλεμος ενάντια στα δικαιώματα των εργαζομένων. Σήμερα ζούμε στην εποχή των μεγάλων αντιθέσεων. Υπάρχουν όλες οι δυνατότητες να ζούμε καλύτερα. Αντί γι’ αυτό βλέπουμε παντού η ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης, των επιτευγμάτων της σύγχρονης παραγωγής να αξιοποιούνται, όχι για τις λαϊκές ανάγκες, αλλά για το ξέφρενο κυνήγι του κέρδους, τους πολεμικούς ανταγωνισμούς και το παραπέρα ξεζούµισµα των εργαζομένων.

Για να μπορέσουν όλες αυτές οι δυνατότητες να αξιοποιηθούν προς όφελος του λαού πρέπει να βγει από τη μέση η “πηγή του κακού”, η καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία.

Αυτή είναι η μήτρα της αδικίας, της εκμετάλλευσης, του πολέμου. Αυτή καθηλώνει τις αφάνταστες δυνατότητες που δημιουργούν καθημερινά οι εργαζόμενοι με την εργασία τους, με το μυαλό και τα χεριά τους.
Για την πολεμική προετοιμασία και το αδυσώπητο κυνήγι των κερδών, το κεφάλαιο και η εργοδοσία “καλούν” για άλλη μια φορά τους εργαζόμενους να δεχθούν