Του Τάκη Ιατρόπουλου
Από
τηn πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος συγκροτήθηκε κοινωνικά, οι μετακινήσεις και οι συγκοινωνίες αποτέλεσαν γι’ αυτόν πρώτο μέλημα.
Αυτός είναι ο λόγος που ώθησε στη πρώτη μεγάλη ανακάλυψη που δεν είναι άλλη από το ιππήλατο όχημα σε όλες του τις εκδόσεις. Δεν αναφέρομαι στις θαλάσσιες μεταφορές όπου τα πράγματα ακολούθησαν ανάλογη πορεία, γιατί σήμερα αυτό που σημαδεύει και αναδεικνύει σε πολιτισμένο ή μη τον σύγχρονο άνθρωπο, είναι κυρίως οι χερσαίες συγκοινωνίες και ιδιαίτερα στις μεγαλουπόλεις της εποχής μας.
Στην πατρίδα μας η εξέλιξη των συγκοινωνιών είναι πολύ ενδιαφέρουσα γιατί συμπυκνώνει το πολιτικό δράμα των Ελλήνων αμέσως μετά την απελευθέρωση 2ος/1830. Για πρώτη φορά τέθηκε πιεστικά το ζήτημα των συγκοινωνιών από τη τελευταία κυβέρνηση Αλ. Μαυροκορδάτου το 1857. Κατέληξαν στον σιδηρόδρομο σαν πιο πρόσφορο χερσαίο μέσο που ευνοούσε τις μαζικές μεταφορές και το εμπόριο. Το αυτοκίνητο ήταν περίπου άγνωστο.
Δέκα χρόνια μετά έχουμε τη κατασκευή των πρώτων 8,8 χιλιομέτρων σιδηρόδρομου από τον Πειραιά μέχρι Μοναστηράκι. Μέχρι τη Κηφισιά ολοκληρώθηκε εκατό (100) χρόνια μετά το 1957!!!! Από την Ερμού κατέβαινε η βασιλική οικογένεια έμπαινε στο τρένο, έφτανε στον Πειραιά και από εκεί στο θερινό περίπτερο (παλατάκι) για να εισπράξει πρωινή ή απόγειο αύρα…
Όσο και αν φαίνεται παράξενο, στον επόμενο μισό αιώνα παρά τη δραματική κατάσταση σε όλα τα επίπεδα, εκτός από ένα , τη πίστη της στο μέλλον, η Πατρίδα μας κατάφερε να χτίσει σιδηροδρομικό δίκτυο 2.500 περίπου χιλιομέτρων, συμπεριλαμβανομένων και των Οθωμανικών που περιήλθαν στη κατοχή της μετά τους βαλκανικούς πολέμους 1912-13. Έκτοτε δεν κατασκευάστηκε ούτε ένα μέτρο καινούργιας γραμμής, ενώ αντίθετα ξηλώθηκαν 280 χιλιόμετρα γραμμής μέσα στον αστικό ιστό των Αθηνών (Σιδηρόδρομοι Αττικής, Λαυρίου κτλ) που σημειωτέον σκέπτονται να τους λειτουργήσουν 60 χρόνια μετά!!
Μετά το 1950 το δράμα αρχίζει σιγά- σιγά να κυριαρχεί. Αντί τα ιδιωτικά μέσα μεταφοράς δημόσιας χρήσης να συνδυάζονται με το τρένο, οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις ακύρωσαν κάθε σιδηροδρομικό έργο προσπαθώντας να επιβάλλουν το αυτοκίνητο σε μια χώρα καθημαγμένη από τον εμφύλιο και τη μετανάστευση.
Το αποτέλεσμα ήταν στις μέρες μας όλες οι πόλεις της Ελλάδας, μικρογραφίες των Αθηνών, να ασφυκτιούν από αυτοκίνητα Ι.Χ. αλλά και δημόσιας χρήσης, να μη μπορούν να ανταποκριθούν οι πολεοδομικοί σχεδιασμοί και εν τέλει οι κάτοικοι των Αθηνών να μη μπορούν το πρωί να βγουν από τη πόλη και το απόγευμα να επιστρέψουν… Είναι καταπληκτικό ένα λεωφορείο ΚΤΕΛ από τη Καλαμάτα να φτάνει στην Ελευσίνα σε μιάμιση ώρα και μέχρι τα πρακτορεία του Κηφισού να χρειάζεται άλλο τόσο χρόνο..
Μετά το 2030 όπως τονίζουν οι μελέτες, στην Αθήνα δεν θα κινείται τίποτα. Σε συνδυασμό μάλιστα με τα τουριστικά οχήματα του καλοκαιριού, όλη η Ελλάδα θα είναι μια περιβαλλοντολογική και ανελέητη δυστοπία. Η λύση είναι μια και τη ξέρουν όλοι. Σιδηρόδρομος όχι μόνο κάτω από το έδαφος που είναι απαραίτητος στα αστικά περιβάλλοντα, αλλά και πάνω από αυτό. Το 2010 εντελώς ασήμαντοι πολιτικάντηδες στοχοποίησαν το τρένο σαν υπεύθυνο για τα μεγάλα ελλείμματα της χώρας και από τότε καρκινοβατεί, αποτελειωμένος από τις μεγάλες πλημμύρες. Μη πιστεύεται τους κυβερνητικούς πως με τον νέο οδικό άξονα Ελευσίνας-Θήβας θα αντιμετωπισθεί η τρέλα του Κηφισού.
Σας διαβεβαιώνω πως για να περάσω το Σκαραμαγκά ξυπνάω στις 5 το ξημέρωμα, γιατί μετά τις 6.30 οι δρόμοι είναι αδιάβατοι, ενώ την ίδια ώρα η παλιά εθνική οδός είναι γεμάτη νταλίκες. Επομένως τι θα προσφέρει ο νέος δρόμος αφού πριν τελειώσει, έχει ήδη καταληφθεί από επαγγελματικά αυτοκίνητα βαρέων μεταφορών? Μόνο ένα εμπορικό τρένο μπορεί να μεταφέρει όλα τα φορτία μιας μέρας από την Ελευσίνα στη βιομηχανική περιοχή θήβας και όλοι γνωρίζουν πως υπάρχουν από καιρό σχέδια σιδηροδρομικής σύνδεσης του θριάσιου με τη περιοχή αυτή. Φαίνεται όμως πως λείπει η πολιτική βούληση που έχει αντικατασταθεί από μια αφασία μπροστά στο καθημερινό μαρτύριο των πολιτών.
Η επέκταση του προαστιακού στην Ελευσίνα στη παλιά χάραξη του τρένου «ξύπνησε» τον Δήμαρχο που ζητά υπογειοποίηση… Το ίδιο και ο… απίθανος Δήμαρχος Πατρών που δημιούργησε ¨περίεργη¨ εχθρότητα σε βάρος του τρένου, την ίδια ώρα που θησαυρίζουν οι ιδιωτικές μεταφορές στη πόλη του… Όπως αντιλαμβάνεστε στο δράμα των πολιτών είναι προνομιακό πεδίο ανοησίας και πολιτικής σκοπιμότητας. Τα θύματα γνωστά και περιγράφονται εδώ αρκούντως…
