Η έκβαση των πολεμικών επιχειρήσεων στην Ουκρανία κρίθηκε τη στιγμή που μπήκαν τα πυρηνικά ως απειλή στη διαλεκτική του Κρεμλίνου.
*Γράφει ο Βασίλης Βλάχος: Η Δύση (κατ' ουσίαν το ΝΑΤΟ) αρνήθηκαν να εμπλακούν ενεργά, φοβούμενοι κλιμάκωση από τη μεριά του Πούτιν και περιορίστηκαν σε παροχή εξοπλισμού και πόρων στην Ουκρανία. Έτσι, η εισβολή δε μπορεί ούτε να αναχαιτισθεί επαρκώς ούτε να ανατραπεί η νομοτέλεια της επιχείρησης.
Σε πρώτο χρόνο, η Ουκρανία χάθηκε. Πλέον, το μόνο που έχει απομείνει στις δυτικές χώρες είναι να διαχειριστούν τις συνέπειες του πολέμου, δηλαδή τις προσφυγικές ροές.
Αν μπορούσαμε να κινηθούμε στο χρόνο με Fast Forward και με την υπόθεση ότι δε θα παρεμβληθεί κάποιο "διαχειριστικό λάθος", είναι φανερό ότι η μπλόφα της Ρωσίας ήδη πέρασε. Μόνη η επίκληση του πυρηνικού οπλοστασίου εκ μέρους της, φάνηκε αρκετή να αφεθεί η Ουκρανία μόνη της, στρατιωτικά τουλάχιστον.
Το ερώτημα πλέον είναι "θα μείνει εκεί η Ρωσία";
Αυτή η επίκληση του ζωτικού χώρου γύρω της, για παροχή επαρκούς χρόνου αμυντικής αντίδρασης σε περίπτωση επίθεσης με δυτικούς ICBM's, θα περιοριστεί στην Ουκρανία; Θα επεκταθεί σε ολόκληρη της Κασπία παίρνοντας μέσα τη Γεωργία; Και με τη Μολδαβία και τη Φινλανδία; τι θα γίνει; Θα χρησιμοποιήσει την ίδια μπλόφα η Ρωσία; Κι αν ναι, θα αντιδράσει το ίδιο η Δύση όπως τώρα με την Ουκρανία;
Με την Γεωργία η απάντηση είναι σχετικά εύκολη, όπως και με τη Μολδαβία. Το παράδειγμα (ως παράδειγμα θα λειτουργήσει η Ουκρανία) της παρούσας επιχείρησης θα μετατρέψει αυτές τις χώρες σε buffer zone, που θα παράσχει χρόνο αντίδρασης στην αεράμυνα της Ρωσίας, σε περίπτωση μελλοντικής επίθεσης εκ μέρους του ΝΑΤΟ. Προσωπικά, κλίνω προς την πιθανότητα να ακολουθήσει κι η Φινλανδία στην ίδια κατηγορία εδαφών.
Η δική μου ανησυχία δεν έγκειται σε καμία πολεμική σύγκρουση όπως η τρέχουσα. Πού έγκειται; Δείτε:
Ο Πούτιν, σε αντίθεση με τον Χίτλερ κατά τον Β' Π.Π., ήδη διαθέτει όπλα που δε διαθέτει η Δύση, ήδη είναι ένα βήμα μπροστά σε επιθετικό, άρα σε αποτρεπτικό επίπεδο. Οι Hypersonic ICBM's Авангард (Avangard) που παρουσιάστηκαν από τον Ρώσο δικτάτορα το 2018 είναι ένας φορέας πυρηνικών κεφαλών που -πολύ απλά- δε σου δίνει χρόνο άμυνας. Εκμηδενίζει σχεδόν τις αποστάσεις μεταφοράς των όπλων στους στόχους τους. Μέχρι να διευκρινιστούν οι στόχοι, να ληφθούν οι αποφάσεις και να δοθούν οι εντολές αντίδρασης, θα έχουν ήδη γίνει όλα παρελθόν. Μόνο τα (άγνωστης θέσης) πυρηνικά υποβρύχια θα μείνουν να επηρεάσουν και να γράψουν την Ιστορία.
Ο μόνος τρόπος, αν και αβέβαιης αποτελεσματικότητας, να αναχαιτισθεί αυτή η Ρωσική υπέροχη, είναι ο στραγγαλισμός της Ρωσίας με οικονομικά μέσα, αλλά με τέτοιο τρόπο που να μην την εξαναγκάσει να λειτουργήσει ως "βομβιστής αυτοκτονίας".
Όσοι φτάσατε διαβάζοντας ως εδώ συγγνώμη που σας μαύρισα την ημέρα, αλλά πιστεύω ότι πρέπει να έχουμε συναίσθηση του δρόμου μπροστά μας.
Για πολλούς, βέβαια, η Άγνοια είναι ευτυχία.
* O Βασίλης Βλάχος είναι Κερατσινιώτης Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α.
