Του Θρασυβούλου Σταυριδόπουλου

Ψηφίστηκε τελικά το πολλαπλά επικίνδυνο για τις Ένοπλες Δυνάμεις μας Σχέδιο Νόμου, παρά την έντονη αντίθεση όλων των εν ενεργεία και εν αποστρατεία στελεχών των Ε.Δ., με τη γνωστή λογική της κυβέρνησης «δική μας είναι η πλειοψηφία κι ότι θέλουμε περνάμε». Αφού πρώτα η κυβερνητική παράταξη απέρριψε τις ενστάσεις αντισυνταγματικότητας που κατέθεσε όλη η Αντιπολίτευση, προχώρησε στην ψήφιση του αποδεικνύοντας έμπρακτα και για μια ακόμη φορά πόσο κίβδηλη και υποκριτική είναι η πολυδιαφημισμένη εκτίμηση και ο σεβασμός της για τις Ένοπλες Δυνάμεις, τις οποίες ουσιαστικά υποβαθμίζει και τσουβαλιάζει με το συγκεκριμένο νόμο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στη διάρκεια της κοινοβουλευτικής διαδικασίας όπως και το Τμήμα Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής πέραν της σαφούς θέσης περί της αντισυνταγματικότητας των άρθρων 32, 34, 36, 39, 52, 64, 77 καταθέσαμε τη σαφή αντίθεσή μας και στην νομοθετική ρύθμιση που αναφέρεται στο άρθρο 88 παρ. 1 στο Μέρος ΣΤ ΚΕΦ. Β’, του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Άμυνας με τον τίτλο: «Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή». Διότι η επίμαχη διάταξη  προβλέπει ο καθορισμός των παροχών των Μ.Τ. (Μερίσματος, Β.Ο.Ε.Α., βοηθήματος θανάτου και λοιπών οικονομικών ενισχύσεων)  να γίνεται με Προεδρικά Διατάγματα, και όχι με νόμο που ψηφίζει η Βουλή, όπως προβλεπόταν εδώ και εκατό χρόνια μέχρι σήμερα και όπως ακριβώς είχε γίνει με την τελευταία αναπροσαρμογή και πρόβλεψη νέου τρόπου υπολογισμού με τον Ν.4557/2018 ΦΕΚ Α 139 και ειδικότερα στα άρθρα 57 έως 60 δεδομένης της τελευταίας αναπροσαρμογής του μισθολογίου στις Ένοπλες Δυνάμεις.

 Σ΄ αυτό ακριβώς το σημείο αξίζει να υπογραμμιστεί, ότι μέχρι σήμερα το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του Μετοχικού Ταμείου Ναυτικού  στηρίζεται αφ΄ ενός μεν σε Νόμους, αφετέρου δε και σε Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις (ΚΥΑ) που έχουν εκδοθεί κατ’ εξουσιοδότηση διατάξεων των Νόμων αυτών. Είναι κατά συνέπεια σαφές ότι οι ΚΥΑ αυτές δεν δύνανται να καταργηθούν ή να αντικατασταθούν από Π.Δ. χωρίς υπέρβαση της εκ των Νόμων εξουσιοδοτικής τους βάσης. Ούτε και υφίσταται κανένα ρυθμιστικό κενό που να καθιστά αναγκαία τη ρύθμιση των θεμάτων αυτών με Π.Δ. Είναι σαφές ότι σκοπός και στόχος είναι να αποφευχθεί η κοινοβουλευτική διαδικασία.

Εξάλλου και στην ανάλυση των συνεπειών ρύθμισης που εκπονήθηκε από το ΥΕΘΑ, στην παρ. 5 αναφέρεται: « …Τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι αξιολογούμενες ρυθμίσεις δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν με αλλαγή δια προεδρικού διατάγματος υπουργικής απόφασης ή άλλης κανονιστικής πράξης διότι δεν υπάρχει σχετική νομοθετική εξουσιοδότηση.» 

Πέραν των ανωτέρω κάθε Ταμείο, γνωρίζοντας τις ιδιαιτερότητες του, το δυναμικό του, τον τρόπο και την μεθοδολογία διαχείρισης των οικονομικών του πόρων, τα οικονομικά στοιχεία που προκύπτουν κατ’ έτος και διατηρώντας την ανεξαρτησία και αυτοτέλεια του, που προβλέπεται από την κείμενη νομοθεσία – και ιδιαίτερα για το Μ.Τ.Ν. που η εφαρμογή του Καταστατικού του Νόμου ορίζεται με το Π.Δ 21 ΦΕΚ Α 387/31.10.1932 άρθρο 66 – είναι ο μοναδικός φορέας που μπορεί να τροποποιεί και να καθορίζει νέα οικονομικά δεδομένα και τρόπους υπολογισμού αυτών με γνώμονα το όφελος των μελών του μέσω του Διοικητικού Συμβούλιου του, στο οποίο συμμετέχουν εκπρόσωποι των εν αποστρατεία στελεχών, που επιλέγονται από τις Ενώσεις τους. Με τον τρόπο αυτό έχει διασφαλισθεί η άμεση και ουσιαστική εκπροσώπηση των συμφερόντων των μερισματούχων.

Είναι σαφές οτι το επίμαχο άρθρο προστέθηκε εμβόλιμα και εσκεμμένα και καταδεικνύεται η βούληση του Υπουργού για  παρέμβαση του κρατικού μηχανισμού στην διαχείριση της κατανομής των πόρων κάθε Μετοχικού Ταμείου. Και το πιο σημαντικό είναι ότι καθίσταται πασιφανές πως η μεταφορά, μετά από 100 έτη, τέτοιων κρίσιμων αρμοδιοτήτων από τη Βουλή στον Υπουργό, μέσω των Π.Δ, οδηγεί σε ανεξέλεγκτη συγκέντρωση εξουσιών στο πρόσωπό του, χωρίς επαρκείς εγγυήσεις για λήψη αποφάσεων επωφελών για τους μετόχους και τους μερισματούχους των Ταμείων.

 Όμως, ας μην ξεχνάμε ότι οι παροχές που χορηγούνται από το Μετοχικό Ταμείο, όπως τα μερίσματα και τα βοηθήματα, αποτελούν περιουσιακά δικαιώματα των μετόχων και προστατεύονται από το άρθρο 17 του Συντάγματος. Η δυνατότητα ουσιώδους μεταβολής τους με Προεδρικό Διάταγμα, χωρίς τις διαδικασίες του κοινοβουλευτικού ελέγχου και των επιτροπών δημόσιας διαβούλευσης και χωρίς δεσμευτική γνώμη του Διοικητικού Συμβουλίου, μας ανησυχεί σφόδρα γιατί θέτει σοβαρά ερωτήματα και επιφυλάξεις ως προς την τήρηση της αρχής της αναλογικότητας και την επαρκή προστασία της περιουσίας των μετόχων. Τα στελέχη του Λ.Σ. και Π.Ν. δικαίως ανησυχούν διότι ελλοχεύει σαφής κίνδυνος από την εμβόλιμη διάταξη στο μέλλον να κατευθυνθούν πόροι σε άλλους σκοπούς με αρνητικές επιπτώσεις στα εφάπαξ και στις λοιπές παροχές για τις οποίες επί χρόνια έχουν εισφέρει.  

Συνεπώς στηρίζουμε τα δίκαια αιτήματα των αποστράτων στελεχών του Λιμενικού Σώματος και του Πολεμικού ΝΑυτικού που καταδικάζουν την εσκεμμένη και σκοπίμως τεθείσα από την κυβέρνηση νομοθετική ρύθμιση του εμβόλιμου άρθρου 88 παρ. 1 και απαιτούν την επαναφορά του προηγούμενου θεσμικού πλαισίου, καθώς και  την απόσυρση ή τουλάχιστον την άμεση και ουσιαστική τροποποίηση της επίμαχης διάταξης, με σκοπό τη διασφάλιση του αυτοδιοίκητου χαρακτήρα του Μ.Τ.Ν, την οικονομική του αυτοτέλεια και την απρόσκοπτη προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων των μετόχων του.

Καιρός είναι να σταματήσει επιτέλους αυτή η κυβέρνηση να εμπαίζει τους ενστόλους και να τους πουλά φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ

    ΥΠΟΝΑΥΑΡΧΟΣ Λ.Σ.(ε.α.)

  ΜΕΛΟΣ Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ, ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ & ΝΗΣΙΩΤΙΚΟΤΗΤΑΣ