Ενημέρωση από τη δημοτική κίνηση «Πειραιάς για όλους» μετά την τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου:

 

Η θλιβερή επικαιρότητα των πυρκαγιών και της επιτελικής ανικανότητας και η καταστροφή του ιστορικού κινηματογράφου «Χάι-Λάιφ» από τους «επενδυτές» επισκίασαν τα όσα συζητήθηκαν στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 4ης Αυγούστου.

 

Μεταξύ άλλων επιχειρήθηκε -χωρίς ουσιαστική συζήτηση  και ενημέρωση- να νομιμοποιηθεί μέσω του ορισμού υπολόγου μια τουλάχιστον αμφιλεγόμενη προσωπική απόφαση του Δημάρχου: το έργο «Δίκτυο Υπηρεσιών Πρόληψης και Αντιμετώπισης των Διακρίσεων και Βελτίωσης της Ποιότητας Ζωής των Ευάλωτων και Ειδικών Ομάδων (μεταξύ των οποίων ΑΜΕΑ, Έφηβοι-Νέοι με υψηλό κοινωνικό κίνδυνο κλπ.) στον Δήμο Πειραιά» προϋπολογισμού 2.1000.000€. Για το εν λόγω έργο (ανερτήθη στη Διαύγεια στις 24/5/2021 με υπογραφή Δημάρχου) η δημοτική αρχή δεν έκρινε σκόπιμο να ενημερώσει το Δημοτικό Συμβούλιο, ο δε Δήμαρχος δεν απάντησε στις ερωτήσεις του Δημοτικού μας Συμβούλου Παναγιώτη Βουτυράκου που έθιξε τα παρακάτω ζητήματα: 

 

1. Διαθέτει ο Δήμος Πειραιά την εμειρία και την τεχνογνωσία να υλοποιήσει ένα τόσο μεγάλο έργο ή θα ανατεθεί στην ΚΟΔΕΠ ή στη νεοσύσταστη αναπτυξιακή ΑΕ ή σε τρίτο ιδιωτικό φορέα;

 

2. Δεδομένου ότι οι σκοποί του έργου είναι σε αρκετά σημεία ταυτόσημοι με τα τα έργα «Δίκτυο κοινωνικής καινοτομίας» που υλοποιείται από την ΚΟΔΕΠ και "Be secure feel secure - Συμβούλιο Πρόληψης Παραβατικότητας", ποια  είναι η σκοπιμότητα υλοποίησης ενός ακόμα έργου με στόχευση στις ίδιες ευάλωτες ομάδες, χωρίς να υπάρξει σχεδιασμός ώστε τα έργα να αλληλοσυμπληρώνονται;

 

3. Με βάση ποιες επιστημονικές αναφορές επελέγη ως μεθοδολογία για τη «χαρτογράφηση» των Α.με.Α η αναζήτηση τους σε χώρους παροχής ιατρικών πράξεων και εξατομικευμένης ψυχολογικής υποστήριξης, αντί π.χ των τυπικών και ειδικών σχολείων, των Δομών  Ψυχικής Υγείας, των Κοινωνικών Συνεταιρισμών (ΚοιΣΠΕ) και των Κέντρων Κοινότητας στα οποία καταγράφονται όσα άτομα με αναπηρία αιτούνται προνοιακού επιδόματος; [Να σημειωθεί ότι ο όρος αναπηρία δηλώνει τη διάκριση στην οποία εκτίθεται το άτοµο ως αποτέλεσµα της έκπτωσης ή της ανικανότητας και επουδενί δεν αποτελεί μια ιατρική κατάσταση, ενώ η μεγάλη πλειοψηφία των αναπήρων δεν χρειάζεται ούτε λαμβάνει ιατρική φροντίδα].

 

4. Ως δράση για την πρόληψη της νεανικής παραβατικότητας φαίνεται να επιλέγεται η επέκταση του θεσμού της δημιουργικής απασχόλησης σε όλες τις Δημοτικές Κοινότητες αντί του εντοπισμού και της κατανόησης των χαρακτηριστικών ομάδων που βρίσκονται σε κίνδυνο και της υλοποίησης στοχευμένων δράσεων σε συνεργασία με Δημόσιες Δομές και ΑΜΚΕ που γνωρίζουν το πεδίο (Επιμελητές Ανηλίκων, Εισαγγελείς Ανηλίκων, Επιστημονικές Εταιρίες, Δομές Ψυχικής Υγείας κλπ).

 

5. Η δημιουργία δομών ψυχοκοινωνικής υποστήριξης για άτομα τρίτης ηλικίας, αναντίλεκτα μπορεί να καλύψει ένα σημαντικό κενό στην παροχή υπηρεσιών στην πόλη. Ανακύπτει πάντως το ερώτημα γιατί επιλέγεται η εξ υπαρχής δημιουργία δομών αντί να ενισχυθεί το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» που είναι υποστελεχωμένο, απαντά στις ανάγκες κατοίκων μόνο στις 3 εκ των 5 Δημοτικών Κοινοτήτων και δεν διαθέτει αυτοκίνητο για τις ανάγκες μετακίνησης των ωφελουμένων και του προσωπικού του.

 

6. Για μια ακόμα φορά η αστεγία και η επαπειλούμενη στέγαση δεν εντάσσονται στους προγραμματισμούς και τις στοχεύσεις της δημοτικής αρχής. Σημαντικό μεν το έργο της ΚΟΔΕΠ (πρόγραμμα Στέγη και Εργασία), σταγόνα όμως στον ωκεανό των αναγκών των αστέγων της πόλης μας, που καθημερινά αυξάνονται και είναι διαρκώς εκτεθειμένοι στα συχνά ακραία καιρικά φαινόμενα.

 

Η απάντηση που δεν δόθηκε από τον Δήμαρχο, δόθηκε από τον πρόσφατα παραιτηθέντα εντεταλμένο Σύμβουλο για θέματα Κοινωνικής Πολιτικής, κ. Χρήστο Αγραπίδη: Το έργο θα υλοποιηθεί με ανάθεση σε τρίτους, είπε.

 

Το προ 20μήνου κακό προηγούμενο της απευθείας ανάθεσης των Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης (ΚΔΑΠ) σε ιδιωτικό φορέα, με εξαιρετικά επαχθείς για τον Δήμο όρους, μας καθιστά ιδιαίτερα καχύποπτους για τη συγκεκριμένη επιλογή. Αναμένουμε…