Στη ζωγραφική της αποτύπωνε τις λεπτομέρειες της ψυχής της και με το σώμα της έβγαινε στους δρόμους για να διεκδικήσει μαζί με τους συντρόφους και τις συντρόφισσές της όσα εξέπεμπαν οι πίνακες της.

Με πείσμα και με θάρρος ήταν παρούσα παντού και πάντα -στις πορείες, στην αφισοκόλληση, στο μοίρασμα ενημερωτικού υλικού- για την προάσπιση των αξιών της Αριστεράς, για τη γυναικεία χειραφέτηση, για τη δημόσια παιδεία, για τους ελεύθερους χώρους, για τη διάσωση των εμβληματικών κτιρίων του Πειραιά, για την επιστροφή του Λέοντα του Πειραιά (Λιοντάρι) από τη Βενετία, για την ειρήνη στον κόσμο. Και συμμετείχε στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσα από τα σχήματα της Αριστεράς είτε ως εκλεγμένη διαμερισματική/κοινοτική σύμβουλος στην Α’ Δημοτική Κοινότητα (1983-1986) είτε ως πρόεδρος της (1991-1998) είτε ως μέλος του ΔΣ της Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής Ανάπτυξης Πειραιά (ΔΕΠΑΠ) για να γίνει το 1995 δραστήρια υπάλληλος της ΔΕΠΑΠ με πρόταση του τότε προέδρου της, αλησμόνητου Κώστα Κωσταράκου. Επίσης, συμμετείχε ενεργά στο «Λιμάνι της Αγωνίας» και στον «Πειραιάς για Όλους», στην Κίνηση Δημοκρατικών Γυναικών, στις Μαραθώνιες πορείες Ειρήνης, στην υποδοχή των πρώτων προσφύγων στο Λιμάνι του Πειραιά (2015-2016). Τέλος, συμμετείχε με τις δημιουργίες της σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής.

Όσοι και όσες γνωρίσαμε τη Βιολέτα, συνεργαστήκαμε, γλεντήσαμε και κλάψαμε μαζί της, θα τη θυμόμαστε πάντα με απέραντη αγάπη, βαθιά εκτίμηση και με ένα χαμόγελο γλυκό.
Καλό σου ταξίδι αγαπημένη μας Βιολέτα!

Στο Κοιμητήριο του Σχιστού αύριο Δευτέρα 19.09.2022 στις 10:30 το πρωί θα αποχαιρετήσουμε τη Βιολέτα.

φωτό: dimitriskrasonikolakis.blogspot