«Μπήκαμε σε ένα φθινόπωρο χωρίς μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης λόγω Covid-19. Δεν γνωρίζουμε, αλλά ελπίζουμε ότι ανήκουν πια στο παρελθόν. Συναντιόμαστε και αγκαλιαζόμαστε χωρίς υγειονομικές ενοχές. Και στις καφετέριες πηγαίνουμε χωρίς να απαιτείται να μετράμε αποστάσεις ανάμεσα στα τραπέζια ή αριθμό ατόμων σε κάθε τραπέζι. Και κάπως έτσι χαιρόμαστε την «κανονικότητα» που μας επιστρέφεται με δόσεις».
Αυτά αναφέρει μεταξύ άλλων με ανακοίνωση της η Δημοτική Κίνηση «Πειραιάς για Όλους»:
Ωστόσο, στο Πασαλιμάνι η κανονικότητα δεν επανήλθε. Τα «ευνοϊκά» μέτρα που ίσχυαν την περίοδο των περιορισμών, όπως η παραχώρηση περισσότερου δημόσιου υπαίθριου χώρου για την ανάπτυξη του ίδιου αριθμού τραπεζοκαθισμάτων σε αραιωμένη διάταξη και χωρίς επιπλέον οικονομική επιβάρυνση, ισχύουν σαν να βρισκόμαστε στην εποχή του lock-down. Τότε ήταν μια δίκαιη πρόβλεψη για τον τομέα της εστίασης, που επλήγη σοβαρά από τα μέτρα αναχαίτισης της πανδημίας. Τώρα δεν είναι!
Σήμερα, παρατηρείται να πυκνώνουν μεν τα τραπεζοκαθίσματα αλλά να μην επανέρχονται στον προ πανδημίας αδειοδοτημένο χώρο τους. Καταλαμβάνουν την πρόσθετη έκταση και περιορίζουν σε διαδρόμους στενούς τους πεζούς που αδυνατούν να κάνουν ανεμπόδιστα τη βόλτα τους ή να πάνε απρόσκοπτα στη δουλειά τους. Για καροτσάκια βρεφικά και αναπηρικά αμαξίδια ούτε συζήτηση.
Το βλέπουμε καθημερινά στο Πασαλιμάνι. Το αποδεικνύουν και οι συνημμένες φωτογραφίες.
Κύριε Δήμαρχε, αλήθεια τι προτίθεστε να κάνετε;
Θα αφήσετε να λειτουργήσει «το ουδέν μονιμότερο του προσωρινού» και ό,τι προκύψει σε μια πόλη που οι ανάσες της διαρκώς λιγοστεύουν; Θα αφήσετε τους Πειραιώτες και τις Πειραιώτισσες, τα παιδιά και τους ηλικιωμένους, τους ανθρώπους με μειωμένη κινητικότητα να σκοντάφτουν σε τραπεζοκαθίσματα, σερβιτόρους, δίσκους και μαχαιροπήρουνα αντί να χαίρονται την έξοδό τους; Ο νόμος είναι σαφής. Μόνο το 20% του ελεύθερου χώρου επιτρέπεται να διατίθεται στα καταστήματα αναψυχής. Στη βόλτα στο Πασαλιμάνι -από την πλατεία Κανάρη έως την πλατεία Αλεξάνδρας- έχετε διαθέσει το 80% αφήνοντας έναν διάδρομο ενός, ενάμιση μέτρου για τους εκατοντάδες περιπατητές. Και αυτή η «κίτρινη» γραμμή που κάποτε όριζε τα όρια, βρίσκεται ακόμα εκεί, κάτω από τα τραπεζοκαθίσματα και τα διάφορα «έπιπλα», για να επιβεβαιώνει την παρανομία και την απουσία οποιουδήποτε ελέγχου από τον Δήμο.
