● Του Γιάννη Παπαζαχαρία,ειδικευόμενου γιατρού στο Τζάνειο Νοσοκομείο

 

Εδώ και κάποιες μέρες κοσμεί το κτίριο της διοίκησης του Τζάνειου Νοσοκομείου ένα πελώριο γκράφιτι που απεικονίζει μια υγειονομικό με μάσκα. Φαντάζεται κανείς ότι ο σκοπός της είναι η απόδοση τιμών στους υγειονομικούς που 2 χρόνια τώρα έχουν "φτύσει αίμα", που λέμε στην καθομιλουμένη, για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Δικαιολογημένα, ακόμα, θα έλεγε κανείς ότι το καλλιτέχνημα αυτό είναι ένας συμβολικός τρόπος να καταδειχθεί η ευγνωμοσύνη στους ανθρώπους της πρώτης γραμμής, πλάι στην ουσιαστική στήριξή τους, πλάι στα πρακτικά μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών δουλειάς.

 

Ας δούμε, λοιπόν, ποια είναι η πραγματικότητα τώρα, στο Τζάνειο. Όσα συμβαίνουν είναι μια τραγική επανάληψη του προηγούμενου πανδημικού κύματος:

Μεταμορφώνεται για μία ακόμη φορά σε μία απέραντη αποθήκη ψυχών αναπτύσσοντας 130 και πλέον κλίνες Covid. Με την απλή μετατροπή κλινικών μέσα σε μία νύχτα και χωρίς καμία από τις απαραίτητες προϋποθέσεις. Όπως ακριβώς έγινε και στο προηγούμενο κύμα. Μόνο που τώρα είμαστε και λίγο χειρότερα. Το προσωπικό, ιατρικό και νοσηλευτικό είναι τσακισμένο από την κούραση και την απογοήτευση, αφού πραγματικά όλο αυτό το διάστημα δεν έγινε το παραμικρό βήμα μπροστά.

 

Ξαναέγινε η εγκληματική αναστολή των χειρουργικών επεμβάσεων πάνω από 60%, με μοναδική αιτιολογία την απόσπαση νοσηλευτικού προσωπικού στα τμήματα Covid που ανοίγουν όπως - όπως. Νοσηλευτές μετακινούνται καθημερινά και άναρχα όπου προκύπτει ανάγκη.

 

Ο εκφοβισμός «πάει σύννεφο». Αμέτρητες είναι οι περιπτώσεις νοσηλευτών που τολμάνε να φέρουν αντίρρηση ή απλά να εκφράσουν τη γνώμη τους στα όσα συμβαίνουν και τους επιβάλλονται τιμωρητικές μετακινήσεις με ευθύνη της Διοίκησης και της Νοσηλευτικής Διεύθυνσης.

 

Οι ίδιοι νοσηλευτές, σχεδόν χωρίς καμία ενίσχυση, συνεχίζουν στον ίδιο ρυθμό τις ατέλειωτες ώρες δουλειάς. Είτε είναι στα τμήματα Covid να υδροκοπάνε κάτω από τη στολή, είτε είναι στα υπόλοιπα τμήματα που πλέον η μονοβάρδια τείνει να γίνει κανόνας.

 

ΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ήταν οι υπερωριακές αμοιβές των νοσηλευτών για 6 ΜΗΝΕΣ από τον Ιούλιο ως τον Δεκέμβριο.

 

Τα τμήματα νοσηλείας Covid λειτουργούν (δύναμης, πλέον, άνω των 130 αρρώστων) με σταθερό προσωπικό 8 (!) ειδικευμένους γιατρούς και 10(!) ειδικευόμενους να εναλλάσσονται στις βάρδιες.

Οι υπόλοιποι ειδικευόμενοι που συνδράμουν είναι κυρίως 1ου έτους και κάθε λογής ειδικότητας που με τη λογική «άσπρες μπλούζες να βλέπω» σέρνονται με άνωθεν εντολές στα τμήματα Covid. Στο ερώτημα, βέβαια, τι πραγματικά μπορούν να προσφέρουν οι γιατροί αυτοί, πέρα από απλές διεκπεραιωτικές δουλειές δεν μπορεί να απαντήσει κανένας. Όσο για την εκπαίδευσή τουςν που αναστέλλεται επ' αόριστον, δεν γίνεται καν λόγος.

 

Συχνό φαινόμενο είναι ολόκληρα τμήματα Covid με 20 και 30 αρρώστους να είναι ΑΚΑΛΥΠΤΑ από γιατρούς τα απογεύματα και αν συμβεί κάτι να καλείται ο εφημερεύων του από πάνω ορόφου! 'Η στην καλύτερη των περιπτώσεων να καλύπτει κάποιος φιλότιμος ειδικευόμενος γενικός γιατρός που προσπαθεί να «συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα».

Αν κάτι άλλο έμεινε απαράλλαχτο όλον αυτόν τον καιρό είναι ο αξιοθαύμαστος ζήλος που δείχνουν αυτοί οι υγειονομικοί, να κρατάνε ψηλά την ποιότητα της δουλειάς τους μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες.

 

Αυτό, όμως, δεν περιγράφεται με λόγια. Πρέπει να το ζήσει κάποιος για να το καταλάβει.

Ταυτόχρονα, 2 χρόνια τώρα, τα αιτήματα των εργαζομένων, παραμένουν απλά και αυτονόητα.

Προσλήψεις του απαραίτητου προσωπικού.

Χρηματοδότηση των δημόσιων νοσοκομείων για να έχουμε αξιοπρεπείς συνθήκες νοσηλείας.

Πραγματική επίταξη των ιδιωτικών κλινικών για να συμβάλουν στην αντιμετώπιση της πανδημίας, και όχι να τους «μπουκώνουμε» με χρήμα και με τους ασθενείς που διώχνονται από τα δημόσια νοσοκομεία.

Απέναντι σε όλα αυτά, Διοίκηση και κυβέρνηση επέλεξαν να απαντήσουν με μια ζωγραφιά.

Προφανώς ευχαριστούμε τον δημιουργό του έργου για την τέχνη του.