Αναλυτική τοποθέτηση του Τομεάρχη Ναυτιλίας του ΣΥΡΙΖΑ–Π.Σ. στη Βουλή.
Στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση για την Σύμβαση Υποαπαραχώρησης για την κατασκευή Μαρίνας Mega Yachts στην Κέρκυρα, ο Τομεάρχης Ναυτιλίας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και Βουλευτής Μαγνησίας Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος άσκησε σφοδρή και τεκμηριωμένη κριτική στην κυβέρνηση, ως εισηγητής από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, υπογραμμίζοντας ότι η συγκεκριμένη Σύμβαση δεν αποτελεί μεμονωμένο έργο, αλλά τον καθρέφτη μιας συνολικής πολιτικής που αντιμετωπίζει τη δημόσια περιουσία όχι ως κοινό αγαθό, αλλά ως εμπόρευμα προς παραχώρηση.
«Κάθε κυβέρνηση αφήνει πίσω της ένα αποτύπωμα. Η σημερινή αφήνει ένα αποτύπωμα εκχώρησης», τόνισε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι η παραχώρηση της μαρίνας της Κέρκυρας εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική εκποίησης λιμανιών, παραλιών και μαρινών, χωρίς εγγυήσεις, χωρίς σχεδιασμό και χωρίς πραγματικό όφελος για το Δημόσιο.
Αναδεικνύοντας με στοιχεία την ουσία της σύμβασης, ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος ανέφερε ότι πρόκειται για υπογραφή 40ετούς παραχώρησης, χωρίς δεσμευτικό σχέδιο επενδύσεων ή νομικές εγγυήσεις για την υλοποίησή τους, εφάπαξ αντάλλαγμα για το Δημόσιο μόλις 9,7 εκατ. ευρώ και ποσοστό 7,77% επί των εσόδων, που σε βάθος τεσσαρακονταετίας αποδίδει κάτω από 50 εκατ. ευρώ σε σημερινές τιμές και με τον Οργανισμό Λιμένα Κέρκυρας (ΟΛΚΕ), που ως δημόσιος φορέας χάνει την έκτασή του και επιβαρύνεται με υποχρεώσεις, να λαμβάνει μόλις 67.000 ευρώ ετησίως.
«Με πέντε χιλιάδες ευρώ τον μήνα παραχωρείτε την πιο προνομιακή περιοχή του λιμανιού, όταν μια βίλα στην Κέρκυρα νοικιάζεται ακριβότερα. Αυτό δεν είναι αξιοποίηση, είναι υποτίμηση της δημόσιας περιουσίας», ανέφερε ο Βουλευτής.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις προβλέψεις της σύμβασης που μετακυλίουν στο Δημόσιο ευθύνες και κινδύνους που κανονικά ανήκουν στον ιδιώτη. «Το κράτος αναλαμβάνει το κόστος απομάκρυνσης δραστηριοτήτων, της απορρύπανσης, ακόμη και της ανέλκυσης ναυαγίων, ενώ δύναται να λειτουργεί ουσιαστικά ως εγγυητής των δανείων του επενδυτή. Το Δημόσιο πληρώνει, ρισκάρει και εγγυάται, ενώ ο ιδιώτης εισπράττει, ελέγχει και επεκτείνεται. Αυτή δεν είναι ανάπτυξη, είναι κρατική επιδότηση ιδιωτικών συμφερόντων», επισήμανε.
Σύμφωνα με τον Αλέξανδρο Μεϊκόπουλο, παρά τον τίτλο της ως “μαρίνα Mega Yachts”, το έργο περιλαμβάνει στην πραγματικότητα ένα σύνολο εμπορικών και ξενοδοχειακών δραστηριοτήτων. «Ξενοδοχεία, εστιατόρια, εμπορικά καταστήματα, χώρους αναψυχής, γυμναστήρια και 7.800 τ.μ. εμπορικών εκμεταλλεύσεων, με δυνατότητα επέκτασης της χερσαίας ζώνης έως 100.000 τ.μ.. Πρόκειται για ένα σχέδιο real estate και όχι απλά για λιμενική υποδομή. Σε μια πόλη προστατευόμενη από την UNESCO, όπου ο κάτοικος δεν μπορεί να αλλάξει κουφώματα χωρίς άδεια, επιτρέπεται στον ιδιώτη να χτίζει τριώροφα συγκροτήματα πάνω στο κύμα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια την ομιλίας του, ανέδειξε ότι η Σύμβαση προχώρησε χωρίς διαβούλευση και χωρίς ενημέρωση της τοπικής αυτοδιοίκησης και της τοπικής κοινωνίας. «Πώς μπορεί να μιλά κανείς για ανάπτυξη “για την Κέρκυρα”, όταν η ίδια η Κέρκυρα δεν ερωτήθηκε; Όταν οι φορείς της μαθαίνουν τις αποφάσεις από τα μέσα ενημέρωσης; Η απουσία διαβούλευσης αναδεικνύει ένα βαθύτερο πολιτικό ζήτημα: η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την τοπική αυτοδιοίκηση όχι ως εταίρο, αλλά ως παράπλευρη απώλεια».
Σύμφωνα με τον Αλέξανδρο Μεϊκόπουλο, πρόκειται για ένα έργο που προωθεί το κλειστό τουριστικό μοντέλο all-inclusive και δεν αφήνει ουσιαστικά οφέλη στην τοπική κοινωνία. «Οι επισκέπτες θα παραμένουν εντός της μαρίνας, χωρίς σύνδεση με την πόλη, ενώ ακόμη και οι υπόλοιποι τουρίστες θα προσελκύονται στα ξενοδοχεία και τα εμπορικά καταστήματα εντός της ζώνης. Μιλάμε για ένα μοντέλο που απορροφά όλο το οικονομικό όφελος μέσα σε μια περίκλειστη περιοχή, αφήνοντας για την τοπική κοινωνία μόνο εποχικές και χαμηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας», υπογράμμισε και τόνισε ακόμη, ότι η κυβέρνηση δεν παρείχε καμία τεκμηρίωση για το αν το νέο έργο είναι συμβατό με τις ήδη επιβαρυμένες υποδομές του νησιού, λόγω υπερτουρισμού.
Στην κατακλείδα της τοποθέτησής του, ο Τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υπογράμμισε ότι η υπόθεση της Κέρκυρας αποτελεί μικρογραφία του συνολικού μοντέλου ανάπτυξης που προωθεί η κυβέρνηση. «Ένα κράτος που παραιτείται από τον ρόλο του, χαρίζει τον δημόσιο πλούτο και δημιουργεί μια Ελλάδα δύο ταχυτήτων: των λίγων που αγοράζουν και των πολλών που νοικιάζουν, των λίγων που κερδίζουν και των πολλών που εργάζονται 13ωρα, χωρίς ασφάλεια. Η μαρίνα της Κέρκυρας πρέπει να παραμείνει ζωντανός, ανοιχτός, δημόσιος χώρος, όχι περίκλειστο θέρετρο για λίγους. Εμείς δεν είμαστε αντίθετοι στην ανάπτυξη. Αλλά πιστεύουμε σε μία άλλη ανάπτυξη, βιώσιμη και δίκαιη. Η δική σας “ανάπτυξη” έχει ως αποτέλεσμα, μια χώρα που κινδυνεύει να χάσει τον ουσιαστικό της έλεγχο, όχι μόνο στα λιμάνια και στις παραλίες της, αλλά και στις ίδιες της τις αποφάσεις», κατέληξε.
