Δύο χρόνια συμπληρώνονται από το ξέσπασμα της υγειονομικής κρίσης που έφερε την ανθρωπότητα αντιμέτωπη με πρωτόγνωρα δεδομένα, μέτρα, περιορισμούς.Ο κορωνοϊός ένωσε τον κόσμο στο φόβο, αλλά τον χώρισε στην αντίδραση.
Όλα δείχνουν ότι το 2022 μπορεί να αποτελέσει το τέλος της πανδημίας. Αυτό λένε τουλάχιστον από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), αισιοδοξώντας παρά το «τσουνάμι» κρουσμάτων της μετάλλαξης Ομικρον.
Οπως αναφέρει το BBC, στην ομιλία του για την έλευση του νέου έτους, ο επικεφαλής του ΠΟΥ, Δρ. Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, έκανε λόγο για στόχο εμβολιασμού του 70% του πλανήτη μέχρι τον Ιούλιο, προκειμένου ο κορωνοϊός να τερματιστεί.
«Εάν βάλουμε ένα τέλος στις ανισότητες, τότε θα μπει τέλος και στον παγκόσμιο εφιάλτη. Αυτό είναι πιθανό» διεμήνυσε ο Γκεμπρεγεσούς και πρόσθεσε: «Καθώς διανύουμε τον τρίτο χρόνο της πανδημίας, πιστεύουμε ότι θα τελειώσει η κρίση, αρκεί να καταβάλουμε μια συλλογική προσπάθεια».
Συγκεκριμένα, ο Γκεμπρεγεσούς είπε ότι η σοβαρή μορφή της πανδημίας θα τελειώσει, λόγω των θεραπειών και των εμβολίων που κυκλοφορούν.Είπε επίσης ότι οι προβλέψεις του ΠΟΥ δείχνουν ότι οι προμήθειες σε εμβόλια θα πρέπει να επαρκούν για τον εμβολιασμό ολόκληρου του παγκόσμιου ενήλικου πληθυσμού και για να δώσουν ενισχυτικές δόσεις σε πληθυσμούς υψηλού κινδύνου έως το πρώτο τρίμηνο του 2022.
Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τον επικεφαλής του ΠΟΥ, «καμία χώρα δεν θα μπορέσει να βγει από την πανδημία με ενισχυτικές δόσεις και οι αναμνηστικές δεν είναι πράσινο φως για να γιορτάσουμε όπως είχαμε σχεδιάσει». Όπως είπε, είναι ψευδαίσθηση ότι θα ήταν αρκετό να χορηγηθούν αναμνηστικές δόσεις για να βγει η ανθρωπότητα από την πανδημία του Covid-19.
Τα μεγάλα ζητήματα που έπρεπε να ξεπεραστούν είναι «η αποτελεσματική εφαρμογή όλων των εργαλείων» και κυρίως η «φροντίδα της ισότητας». «Εκτός κι αν εμβολιάσαμε ολόκληρο τον κόσμο, δεν νομίζω ότι μπορούμε να τερματίσουμε αυτή την πανδημία», κατέληξε.
«Η ανησυχία μου είναι αν έχουμε την αντοχή να το τερματίσουμε», είπε η τεχνική επικεφαλής του COVID-19, στο Πρόγραμμα Έκτακτης Ανάγκης Υγείας του ΠΟΥ, Μαρία βαν Κερκάβε, προσθέτοντας: «Πιστεύω ότι μπορούμε».
Τα δύο σενάρια
1. Επιστήμονες διατείνονται ότι το 2022, ο ιός θα χάσει την πανδημική του μορφή και θα γίνει εποχικός όπως συμβαίνει και με τον ιό της γρίπης. Ο κόσμος, όπως έχουν δηλώσει και στο παρελθόν οι ειδικοί, θα μάθει να ζει με τον κορωνοϊό καθώς η νοσος δεν θα εξαφανιστεί.
2. Η «απάντηση» του κορωνοϊού είναι να αναπτύσσει νέες μεταλλάξεις που του επιτρέπουν να διαφεύγει καλύτερα από την ανοσιακή προστασία και η Όμικρον είναι αρκετά καλή σε αυτό. Όπως συμβαίνει και με τη γρίπη, δεν αποκλείεται ο κορωνοϊός να αναπτύσσει στο μέλλον συνεχώς νέες παραλλαγές που θα του επιτρέπουν να προκαλεί διαδοχικά κύματα λοιμώξεων.
Ένας κόσμος γεμάτος ανισότητες
Σύμφωνα με τα εκτιμήσεις, η πανδημία οδήγησε περίπου 100 εκατομμύρια ανθρώπους σε ακραία φτώχεια πέρυσι, σημειώνοντας την πρώτη άνοδο σε είκοσι χρόνια. Μια τόσο σημαντική αύξηση της φτώχειας οδηγεί την ανθρωπότητα στα όρια: το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης του ΟΗΕ έχει υπολογίσει ότι περισσότεροι από 270 εκατομμύρια άνθρωποι κινδυνεύουν να λιμοκτονήσουν, αριθμός διπλάσιος από τον αντίστοιχο πριν από την πανδημία.
Μας αφορά όλους
Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο γίνονται όχι μόνο φτωχότεροι αλλά και λιγότερο ασφαλείς. Για παράδειγμα, περισσότεροι από 500 εκατομμύρια επιπλέον άνθρωποι αναμένεται να πέσουν κάτω από το διευρυμένο όριο φτώχειας από το 2020, πράγμα που σημαίνει ότι ζουν με λιγότερα από 5,50 δολάρια την ημέρα. Σε πολλά μέρη του κόσμου, αυτοί οι άνθρωποι εκπροσωπούν την μισθωτή εργασία στο εργατικό δυναμικό, η οποία χρησιμεύει ως το θεμέλιο της οικονομικής πυραμίδας στην οποία πολλοί από αυτούς φιλοδοξούν να ενταχθούν και στην οποία πολλοί από αυτούς εξαρτώνται από τις δαπάνες εργασίας και καταναλωτών. Με τόσους πολλούς να πέφτουν κάτω από αυτό το όριο, η κοινότητα της μισθωτής εργασίας δεν είναι πλέον σε θέση να λειτουργήσει ως κινητήριος μοχλός ανάπτυξης.
Γι’ αυτό και απαιτούνται σημαντικές αναπτυξιακές παρεμβάσεις. Διαφορετικά η φτώχεια που αυξάνεται συνεχώς και τα υπόλοιπα προβλήματα που συνοδεύουν την πανδημία (συρρίκνωση της πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη, μεταμόρφωση της παγκόσμιας οικονομίας και ανατροπές στην αγορά εργασίας) θα γίνουν ένα πρόβλημα δεκαετιών.
Αυτό το επίπεδο ανθρώπινης ανασφάλειας θα αυξήσει τελικά την αστάθεια παγκοσμίως, θα υπονομεύσει την παγκόσμια ανταπόκριση στην κλιματική αλλαγή και κυρίως, καθώς οι διακρατικές κρίσεις θα γίνονται πιο συχνές, θα βυθίσει σε ένα φαύλο κύκλο προβλημάτων τους ευάλωτους.
Με το να νικήσει μια χώρα τον κορωνοϊό δεν κηρύσσει το τέλος της πανδημίας. Πρέπει όλες οι χώρες να τον νικήσουν για να γραφτεί το τέλος.
Για να αρχίσει να κλείνει το χάσμα, η πρώτη προτεραιότητα είναι η σύγκλιση των ανισοτήτων. Πρέπει να κλείσει επειγόντως ένα κενό πόρων τρισεκατομμυρίων δολαρίων στις αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες οικονομίες.
Για να αντιμετωπίσει τις κρίσεις και να αποτρέψει άλλες, ο κόσμος πρέπει να επεκτείνει τις συνεργασίες για να ξεκλειδώσει πλήρως την τελευταία λέξη της επιστήμης, της τεχνολογίας και της καινοτομίας για τους πιο ευάλωτους στον κόσμο, οι οποίοι ιστορικά ήταν οι τελευταίοι που επωφελήθηκαν από νέες προόδους.
