Πρόσφατα Νέα

Οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν τους ξεχνάμε-Δεν ξεχνάμε -SOLIDARITY FILM FESTIVAL KILLAH P

Μια σημαντική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε τo Σάββατο 4 Νοεμβρίου στο Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη στο Κερατσίνι, που θα μείνει αξέχαστη σε όσες και όσους παρευρέθηκαν: για πρώτη φορά διοργανώθηκε Διεθνής Συνάντηση επιζώντων, συγγενών θυμάτων και αλληλέγγυων στον αγώνα ανθρώπων που έπεσαν θύματα φασιστικής, ρατσιστικής και αστυνομικής βίας.

Μπορεί να είναι εικόνα 4 άτομα, πλήθος και κείμενο

Η Μάγδα Φύσσα υποδέχτηκε τρεις μανάδες θυμάτων φασιστικής βίας από την Ευρώπη, σε δολοφονίες παρόμοιες με αυτή του Παύλου: τη Serpil Unvar από τη Γερμανία, μητέρα του Ferhat, τη Stefania Zuccari από τη Ρώμη, μητέρα του Renato, αλλά και τη Rosa Piro, μητέρα του νεαρού αντιφασίστα Dax, που μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από φασίστες στο Μιλάνο το 2003.

Μπορεί να είναι εικόνα 8 άτομα και κείμενο

Μπορεί να είναι εικόνα 4 άτομα και κείμενο

Ο γιος της ενέπνευσε το ντοκιμαντέρ “Brucia Ancora Dentro”, που προβλήθηκε το ίδιο βράδυ.

Οι τέσσερις γυναίκες συμμετείχαν στο ίδιο πάνελ, συγκλονίζοντας με τις αφηγήσεις τους.

Αμέσως μετά τον λόγο πήρε ο Said Etris Hashemi, επιζών της δολοφονικής επίθεσης στο Χανάου στις 19 Φεβρουαρίου, ο οποίος στην ίδια επίθεση έχασε τον αδερφό του Said Nesar Hashemi.

Μπορεί να είναι εικόνα 11 άτομα, λορίς και κείμενο

Νωρίτερα, οι μητέρες, μαζί με αλληλέγγυους και οικογένειες θυμάτων αστυνομικής βίας στην Ελλάδα, επισκέφτηκαν το μνημείο του Παύλου Φύσσα.

Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα

Ήταν όλοι εκεί: ο Γιάννης Μάγγος, ο Διονύσης Τεμπονέρας αλλά και ο Αναστάσης Μανιουδάκης – γιος του Κώστα Μανιουδάκη, ο οποίος τον περασμένο Σεπτέμβριο, έπειτα από έλεγχο της αστυνομίας, άφησε την τελευταία του πνοή.

Μια περίπτωση με σαφή συγκάλυψη, καθώς αυτό που αναφερόταν αρχικά ως ένα ατύχημα κατά το οποίο «έχασε τις αισθήσεις του και έπεσε», ενέχει σαφέστατα ενδείξεις δολοφονικής αστυνομικής βίας.

Στους ομιλητές συγκαταλέγονταν, μεταξύ πολλών άλλων, ο καθηγητής του Αλέξη Γρηγορόπουλου, Γιώργος Θαλάσσης, ο επιζών από επίθεση της ΧΑ, ιστορικός, Δημήτρης Κουσουρής, ο δικηγόρος Θανάσης Καμπαγιάννης που εκπροσώπησε στη Συνάντηση τον πατέρα του Νίκου Σαμπάνη, ο συνήγορος πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής Θεόδωρος Θεοδωρόπουλος, ο μουσικός Θανάσης Περράκης (Tiny Jackal), φίλος του Παύλου Φύσσα, ο δικηγόρος Βασίλης Παπαδόπουλος, ο οποίος μίλησε για το ναυάγιο της Πύλου, το μεγαλύτερο ναυάγιο της Ευρώπης με εκατοντάδες θύματα, αλλά και ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, που έζησε την επίθεση από τάγμα εφόδου ενάντια σε μέλη του ΚΚΕ και συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, το 2013 στο Πέραμα – μόλις πέντε μέρες πριν τη δολοφονία Φύσσα.

Παραβρέθηκε και ο αδελφός του Ζακ , Νίκος Κωστόπουλος.

«ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΖΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΦΟΒΟΣ ΣΑΣ»

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο και κείμενο που λέει "FILN EST LL ΒΙΚΟΣ"

*Στην εναρκτήρια ομιλία της, η Μάγδα Φύσσα είπε πως «συνεχίζουν να βεβηλώνουν τη μνήμη του Παύλου κάθε μέρα». «Πού είναι ο Φύσσας τώρα;», ρωτάνε τα κτήνη.

Όμως τους απαντά ο ίδιος σε ένα κείμενο που έγραψε πριν τον θάνατό του:

«Ωστόσο σας έχω ένα νέο….ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΥΠΟΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΕΝΟΣ ΛΕΦΤΕΡΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ!!!!! ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΩ ΤΙΠΟΤΑ ,ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΕΙΜΑΙ ΛΕΦΤΕΡΟΣ και ακριβώς γι αυτό δεν φοβάμαι να πεθάνω ΤΩΡΑ γιατί θα συνεχίσω να ζω και αυτό είναι ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΟΒΟΣ ΣΑΣ…..συνεχίζεται ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ KILLAH P”

Η μητέρα του Παύλου, κατέληξε με μια ευχή: «Ούτε σπιθαμή γης να μην ποτίσει με το δηλητήριό τους».

*Η Ρόζα Πίρο περιέγραψε το πώς δολοφονήθηκε ο Νταξ, αγωνιστής και πατέρας ενός μικρού κοριτσιού, από μια οικογένεια φασιστών στο Μιλάνο. «Κι όμως τα ΜΜΕ παρουσίασαν αμέσως τη δολοφονία του ως αποτέλεσμα μιας τυχαίας συμπλοκής. Οι φασίστες δρουν πανομοιότυπα σε όλες τις χώρες».

*Η Σερπίλ Ουνβάρ από τη Γερμανία είπε πως από τον Φλεβάρη που «μου πήραν το παιδί μου, προσπάθησα να έρθω σε επαφή με άλλες μητέρες σαν κι εμένα για να βρω κάποια καθοδήγηση. Και βρήκα τη Μάγδα. Εμείς οι μητέρες έχουμε μεγάλη δύναμη, που όταν τη μοιραζόμαστε γίνεται μεγαλύτερη».

*Η Στεφανία Ζουκάρι μίλησε για τη νύχτα που ο 26χρονος γιος της Renato Biagetti, θαμώνας του κατειλημμένου αυτοδιαχειριζόμενου εργαστηρίου Acrobax, δολοφονήθηκε από φασίστες.

«Γύριζε από μια συναυλία με τη συντρόφισσα και έναν φίλο του, όταν τους έκλεισε ένα αυτοκίνητο στο δρόμο. Βγήκανε από το αυτοκίνητο και τον μαχαίρωσαν. Ο Ρενάτο, πριν πεθάνει, πρόλαβε να δώσει κατάθεση. Ένας από τους ενόχους ήταν γιος καραμπινιέρου της περιοχής. Μετά τη δολοφονία του έγραψαν στους τοίχους: « Άκρομπαξ, ένας λιγότερος».

«Όμως τα ΜΜΕ υποστήριξαν πως το παιδί σκοτώθηκε σε διένεξη μεταξύ κακοποιών».

Και κατέληξε: «Όταν βλέπω νεαρούς συντρόφους, μου θυμίζουν το παιδί μου. Ποτέ δεν σκέφτηκα γιατί ο δικός μου και όχι ο δικός τους. Όταν μιλώ για το παιδί μου μιλώ για τον Παύλο, για τον , για καθέναν ξεχωριστά . Είμαι 76 χρονών και κάνω αυτό το ταξίδι 17 χρόνια. Δεν θα σταματήσω. Είμαι περήφανη που το παιδί μου πέθανε για τις ιδέες του. Κάποιος μπορεί να πάρει τη ζωή κάποιου, αλλά όχι και τις ιδέες του».

Όπως είπε, στόχος είναι να συγκροτηθεί μια διεθνής ομάδα γυναικών –μητέρων θυμάτων φασιστικής βίας.

*«Είναι σημαντικό που σήμερα βρεθήκαμε», είπε ο Γιάννης Μάγγος.«Αναζητώντας στα βλέμματά μας το βλέμμα των παιδιών μας. Είμαστε πολλοί, πρέπει να φτιάξουμε ένα δίκτυο για τη δικαίωσή μας».

Μιλώντας για τον Βασίλειο Μάγγο, ο πατέρας του είπε: «Τον σκότωσαν στο ξύλο για τη συλλογική του δράση, ήταν στοχοποιημένος. Όταν ήταν 18 χρονών έσπασε τα γραφεία της ΧΑ στο Βόλο. Δεν ήθελε να βλέπει ναζιστικά σύμβολα στην πόλη του.

Σε κείμενό του έγραψε: «Ξέρω πως η επίθεση εναντίον μου είναι στοχευμένη. Δεν τους νοιάζει να βαράνε μπροστά στα μάτια του κόσμου. Αλλά αν θεωρούν πως μας φοβίζουν κάνουν μεγάλο λάθος. Δεν μας φοβίζουν. Μας εξοργίζουν. Οι ιδέες μας, όσους από μας κι αν σκοτώσουν, δεν θα πεθάνουν ποτέ. Ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε πάντα εδώ ενάντια σε κάθε τι που μας πνίγει. Κι αν δεν νικήσουμε ποτέ, θα πολεμάμε πάντα».

* Ο νεαρός Αναστάσης Μανιουδάκης, με νωπό ακόμα το πλήγμα της απώλειας του πατέρα του, αναρωτήθηκε: «Ένας άνθρωπος 1,84, έπεσε, καθώς ήταν δεμένος πισθάγκωνα, και χτύπησε και μπροστά και πάνω και πίσω, στο κεφάλι; Πώς γίνεται αυτό; Η συγκάλυψη, η αργοπορία, η ψυχολογική και οικονομική εξόντωση, θεωρούν ότι θα είναι το μέσο τους με το οποίο θα μας αποτρέψουν από το να διεκδικήσουμε την αλήθεια μέχρι τέλους. Δεν έχουν υπολογίσει σωστά. Όπως δεν υπολόγισαν σωστά με την κυρία Μάγδα. Όπως δεν υπολόγισαν σωστά με τον κύριο Γιάννη. Όπως δεν υπολόγισαν σωστά με τόσους άλλους. Όλους εμάς, μας ενώνει ένα χρέος. Θα το φτάσουμε μέχρι τέλους όλο αυτό.».

*«Σήμερα ο ανθρωπισμός έχει γίνει επανάσταση», είπε χαρακτηριστικά ο Θανάσης Καμπαγιάννης, θυμίζοντας στο κοινό τις 36 αστυνομικές βολές εναντίον του 18χρονου Ρομά Νίκου Σαμπάνη και των δύο 16χρονων φίλων του. «Ένα κλεμμένο αυτοκίνητο κοστίζει μια ζωή; Οι αστυνομικοί πήγαν την επόμενη μέρα στη δουλειά τους. Απόλυτη ατιμωρησία…».

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο και κείμενο

*Ο Διονύσης Τεμπονέρας, περιέγραψε τα συμβάντα στην Πάτρα που οδήγησαν στη βάναυση δολοφονία του πατέρα του Νίκου, το 1991.

«Στόχος της κυβέρνησης ήταν να σπάσουν οι καταλήψεις στα σχολεία. Η ΕΛΜΕ στήριξε τα παιδιά, αλλά δέχτηκε επίθεση από ομάδα τραμπούκων με καδρόνια και λοστούς . Ο πατέρας μου δεν δολοφονήθηκε σε συμπλοκή, αλλά με ευθεία βολή στο κεφάλι. Και η Αστυνομία, σιωπηρώς, απείχε απ’ όλα αυτά τα γεγονότα». Όμως δεν έμειναν μόνο εκεί. «Αυτό το λέω για πρώτη φορά, αλλά οι απειλές προς εμένα και την αδερφή μου συνεχίστηκαν για χρόνια. Έχουν βεβηλώσει πολλές φορές το μνημείο του κι έχουν διαλύσει το μνήμα του στο νεκροταφείο».

Και κατέληξε: «Στους φασίστες και στους ομοίους τους θα είμαι πάντα απέναντι».

*«Δεκαπέντε χρόνια πέρασαν από τη δολοφονία του μαθητή μου Αλέξη Γρηγορόπουλου», είπε ο Γιώργος Θαλάσσης. «Κι έχω πολύ αρνητικά συναισθήματα προς την παιδεία μας: μια ρατσιστική, εθνικιστική, σεξιστική παιδεία, δηλαδή το υπόστρωμα στο οποίο φυτρώνει ο φασισμός. Αλλά έχω αρνητικά συναισθήματα και προς τους δικαστές που ευθύνονται για την στάση της Αστυνομίας.

Που χτυπούν στην πλάτη τους δολοφόνους και τους λένε «καλά κάνατε».

Πολύ συχνά, βλέπουμε τις υποθέσεις που εμπλέκουν αστυνομικούς να πηγαίνουν στο αρχείο . Στο δικαστήριο, ο Γρηγορόπουλος παρουσιαζόταν ως δολοφόνος και ο Κορκονέας ως θύμα!

Αυτό το «παλιόπαιδο» ήταν ένα παιδί 15 ετών. Ανώριμο. Δεν ήταν ήρωας, δεν έγραψε πράγματα που θα διαβάζαμε σήμερα. Ήταν ένα παιδί. Αλλά οι δικαστές τον παρουσίασαν ως δολοφόνο της κοινωνίας ολόκληρης. «Μα εγώ δεν είμαι η μάνα του δολοφόνου», τους έλεγε η μητέρα του, «αλλά του θύματος». Κλείνοντας, ο Γ. Θαλάσσης είπε πως «κανένας Δήμαρχος της Αθήνας δεν ανταποκρίθηκε στο αίτημά μας να παραχωρηθεί χώρος για την ανέγερση μνημείου για τα θύματα φασιστικής, ρατσιστικής και αστυνομικής βίας». Στη Συνάντηση τέθηκαν πολλοί προβληματισμοί: Ποιά ήταν τα αίτια που οδήγησαν στην αναζωπύρωση του φασισμού, όταν επί δεκαετίες οι νοσταλγοί του θεωρούνταν απλώς γραφικά, θλιβερά απομεινάρια; Πώς φτάσαμε στο σημείο μάλιστα οι οπαδοί του να μιλούν για «αντισυστημισμό»;

«Το πιο επικίνδυνο», τόνισε ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, «είναι να συνηθίσουμε όλα αυτά που γίνονται, σαν είναι κανονικά…». Και προσέθεσε: «Η δολοφονία του Φύσσα δεν ήταν παρά ένας πρόλογος του τι θα ακολουθούσε. Δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Το αίμα του Παύλου κινητοποίησε την αταλάντευτη οργή και δημιούργησε την απαίτηση να μπουν οι ναζί στην φυλακή. Η δίκη της ΧΑ ήταν ιστορική: για πρώτη φορά ο ναζισμός θεωρήθηκε ως κίνητρο τέτοιων πράξεων.

Ο Παύλος Φύσσας στάθηκε στη σωστή πλευρά της ιστορίας για να προστατεύσει τα νεότερα παιδιά».

Αμέσως μετά την εκδήλωση, προβλήθηκε το ιταλικό ντοκιμαντέρ Brucia Ancora Dentro των Francesco Manzato, Paolo Pioltelli, Filippo Repishti (2023) με θέμα τη δολοφονία (στις 16 Μαρτίου 2003) του νεαρού αντιφασίστα Dax στο Μιλάνο από φασίστες.

Μπορεί να είναι εικόνα 4 άτομα, ηχείο και κείμενο

Έκτοτε, η επέτειος αυτή, τιμάται στην Ιταλία με την ονομασία Milan’s Notte Nera (Μαύρη Νύχτα στο Μιλάνο), εμπνέοντας ακόμα, 20 χρόνια μετά, τη νέα γενιά. "Δεν γεννιέται κανένας φασίστας, δεν τον πήραν από το μαιευτήριο έτσι" Το 2ο Solidarity Film Festival-Killah-P έφτασε στο τέλος του με τον πιο όμορφο τρόπο.

Μπορεί να είναι εικόνα 2 άτομα, άτομα που μελετούν και κείμενο

Σε μια κατάμεστη αίθουσα κυρίως από μαθητές και εκπαιδευτικούς, την Κυριακή 4 Νοέμβρη, με ταινίες από κινηματογραφικές ομάδες σχολείων και από νέες και νέους που με ευαισθησία και φρεσκάδα αναδεικνύουν τις αξίες του ανθρώπου, τον σεβασμό προς τον Άνθρωπο, την ελευθερία και την αλληλεγγύη, ενάντια στο ΜΑΥΡΟ που μας περιβάλλει.

Η προβολή εξαιρετικών ταινιών από σχολεία όλης της χώρας και από άλλες χώρες ξεχειλίζει αισιοδοξία για το μέλλον.

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο και πλήθος

Όπως λέει και η Μάγδα Φύσσα σε μια από τις ταινίες που προβλήθηκαν, "δεν γεννιέται κανένας φασίστας, δεν τον πήραν από το μαιευτήριο έτσι". Ποιο είναι λοιπόν το φάρμακο για να μην εκκολάπτεται το αυγό του φιδιού, ποιο είναι εκείνο που θα μας κάνει να μην κυνηγάμε μετανάστες στον Έβρο ως κυνηγοί κεφαλών; Τι είναι εκείνο που θα κάνει τον άνθρωπο Ανθρωπο, που να μην λέει όπως ο ύπαρχος του πλοίου που έσπρωξε τον Αντώνη στη θάλασσα, "νόμιζα πως ήταν Πακιστανός";

Η απάντηση είναι Η ΠΑΙΔΕΙΑ, Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Το Solidarity Film Festival-Killah-P, υπηρετεί ακριβώς αυτόν τον σκοπό, και απευθύνεται σε μαθητές και μαθήτριες από όλη την Ελλάδα γιατί, μόνο εάν καλλιεργήσουμε συνειδήσεις θα βάλουμε τέλος στον εκφασισμό της κοινωνίας, στη βαρβαρότητα και την καθημερινή βία.

TO ΦΕΣΤΙΒΑΛ Το 2ο Solidarity Film Festival Killah P στη μνήμη του Παύλου Φύσσα, διεξήχθη στις 1-5 Νοέμβρη 2023 στο Κερατσίνι και τη Δραπετσώνα, τον τόπο που γεννήθηκε και έζησε ο αντιφασίστας καλλιτέχνης.

Το φεστιβάλ επιδιώκει να καταγγείλει τις πολιτικές της κρατικής βίας και καταστολής, της φτώχειας και της εκμετάλλευσης και να δαμάσει τον υφέρποντα εκφασισμό της κοινωνίας και τον ανατροφοδοτούμενο νέο-εθνικισμό, που απειλούν κατάφωρα τις δημοκρατικές ελευθερίες.

Μέσα από ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους το SFF KillahP θέλει να προβάλει την αλληλεγγύη και την ενσυναίσθηση, την πολυφωνία, τον σεβασμό στα δικαιώματα μεταναστών και προσφύγων, την ελεύθερη πρόσβαση στο άσυλο, την αναγνώριση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, των γυναικών, των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, των ατόμων με αναπηρία, των εργαζομένων και των ανέργων αλλά και την προστασία του περιβάλλοντος και της διαφύλαξης του φυσικού πλούτου του πλανήτη.

Μπορεί να είναι εικόνα 4 άτομα και κείμενο

Το φεστιβάλ Solidarity, όπως και τον Αντιφασιστικό Σεπτέμβρη, ήδη από το 2014, διοργανώνει ο Συλλόγος Πολιτισμού "Παύλος Killah P Φύσσας" με πρόεδρο τη Μάγδα Φύσσα.

Το φετινο Φεστιβάλ είναι συνδιοργανωση με τον Δήμο Κερατσινίου Δραπετσώνας, και στήριξαν Εκπαιδευτικοί φορείς, η Παιδαγωγική Ομάδα Σκασιαρχείο, η Ομοσπονδία Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας (ΟΚΛΕ) και πλήθος σκηνοθετών και ανθρώπων του κινηματογράφου.

Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του φεστιβάλ και τη σελίδα του στο FB: https://www.facebook.com/SFFKillahP

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση Email προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Pin It

Ροή ειδήσεων

We use cookies

We use cookies on our website. Some of them are essential for the operation of the site, while others help us to improve this site and the user experience (tracking cookies). You can decide for yourself whether you want to allow cookies or not. Please note that if you reject them, you may not be able to use all the functionalities of the site.