Με αφορμή την 8η Μάρτη που είναι είναι αφιερωμένη στη γυναίκα αγωνίστρια της ζωής και την 78η επέτειο της Μάχης της Κοκκινιάς, που έγινε στις 6, 7 και 8 Μαρτίου 1944 στη μνήμη έρχονται οι στίχοι του Κώστα Μάνεση που εξυμνούσαν την καπετάνισσα της Αντίστασης από τον Πειραιά κι ο Παπαϊωάννου τους έκανε τραγούδι.
Τον Οκτώβριο του 1948 ο Παπαϊωάννου γραμμοφώνησε το ζεμπέκικο η "Πειραιώτισσα", αφιερωμένο σε μια καπετάνισσα της Αντίστασης. Όμως η λογοκρισία είχε προλάβει να απαλείψει τον κρίσιμο δεύτερο στίχο που την εξυμνούσε. Η "Πειραιώτισσα" από τα ωραιότερα ζεϊμπέκικα της περιόδου, ξεκινάει ως εξής: "Απ' την ώρα στο λιμάνι που σε μπάνισα, Στην καρδιά μου σ' έχω βάλει καπετάνισσα". Με την παρέμβαση της λογοκρισίας ωστόσο επικράτησε η άχαρη και άνευ νοήματος εκδοχή "...την καρδούλα μου κυρά μου την αφάνισα".
Η λογοκριμένη αυτή εκδοχή τραγουδημένη από την Σωτηρία Μπέλλου και τον Στελλάκη Περπινιάδη είναι και η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού. Η θρυλική καπετάνισσα δεν ήταν άλλη από την Διαμάντω Κουμπάκη, γεννημένη στον Πειραιά το 1926, που πρωτοστάτησε σε μάχες με Γερμανούς και Ταγματασφαλίτες στα Ταμπούρια και στην Αμφιάλη.
Στο μπλόκο της Κοκκινιάς καταδόθηκε και συνελήφθη από τους Γερμανούς. Βασανίστηκε από Έλληνες προδότες και εκτελέστηκε από τους κατακτητές. Τα τελευταία λόγια της ήταν: "Μια ζωή τη χρωστάμε, ας μην την πάρουν οι προδότες. Υπάρχουν χιλιάδες λεβέντες, θα τους εκδικηθούν".
Η Διαμάντω Κουμπάκη γεννήθηκε στις 8 Φλεβάρη 1926 στον Πειραιά. Οι γονείς της ήταν ο Γιάννης Κουμπάκης και η Μαρία Τσίπση, κάτοικοι Κερατσινίου. Ήταν μέλος του ΚΚΕ, στέλεχος της ΕΠΟΝ και μαχήτρια του ΕΛΑΣ. Η δράση της ήταν γνωστή σε όλες τις συνοικίες του Πειραιά και κυρίως στα Ταμπούρια και την Αμφιάλη, όπου είχε τραυματιστεί σε μάχη με τους Ναζί.
Στην Κοκκινιά ήρθε μετά τις 7 Μάρτη 1944 (Μάχη της Κοκκινιάς) με σκοπό να οργανώσει μια ομάδα ένοπλων νέων και με την ομάδα αυτή να βγουν στο βουνό, μόλις τους δινόταν η εντολή. Οι μνήμες όλων φέρνουν πάντα στο μυαλό την Διαμάντω να τριγυρνά στους δρόμους της Κοκκινιάς ντυμένη με τη στολή του ΕΛΑΣ, με το δίκοχό της, που δεν αποχωριζόταν ποτέ, και αρματωμένη με την αραβίδα της.
Ξεχώριζε για το θάρρος της, την ενεργητικότητά της και την πειθαρχία της.
Στις 17 Αυγούστου 1944, στην πιο ματωμένη μέρα για την ιστορία της Κοκκινιάς, στο μεγάλο Μπλόκο των Ναζί και των ντόπιων συνεργών τους, η Διαμάντω ως επικεφαλής της ομάδας της συλλήφθηκε μέσα σε ένα σπίτι στη συνοικία του 4ου Καραβά (Νεάπολη). Ενώ τα υπόλοιπα μέλη της αντάρτικης ομάδας εκτελέστηκαν στην περιοχή, την Διαμάντω την μετέφεραν, χτυπώντας την συνεχώς, στη Μάντρα της Οσίας Ξένης. Σε όλη τη διαδρομή η Διαμάντω εμψύχωνε συνεχώς το λαό και τους συναγωνιστές της. Οι συγκεντρωμένοι στην πλατεία της Οσίας Ξένης αντίκρισαν τη ματωμένη Διαμάντω να φτάνει υποβασταζόμενη από τους Ναζί, η ηρωίδα της Αντίστασης λίγο πριν την εκτέλεσή της βρήκε το κουράγιο να εμψυχώσει τους συναγωνιστές της φωνάζοντας «Μια ζωή τη χρωστάμε, ας μην την πάρουν οι προδότες. Υπάρχουν χιλιάδες λεβέντες, θα τους εκδικηθούν».
Η Διαμάντω Κουμπάκη άφησε την τελευταία της πνοή στη Μάντρα της Οσίας Ξένης, πέφτοντας από τις ριπές των ναζιστικών πυροβόλων, στις 17 Αυγούστου 1944.
Προς τιμή της μνήμης της πλατεία Σπάθα στη Νίκαια το 2005 πείρε το όνομα της. Στην πλατεία υπάρχει και προτομή της Διαμάντως Κουμπάκη.
Το Μπλόκο της Κοκκινιάς -που ακολουθεί πέντε μήνες αργότερα και αποτελεί το πιο αιματοβαμμένο Μπλόκο την περίοδο της Κατοχής- μπορεί να θεωρηθεί και ως η εκδικητική κατάληξη της 7ης Μαρτίου, τα αντίποινα των ναζί κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους για την «ήττα» που υπέστησαν στη Μάχη της Κοκκινιάς, καθώς δεν μπόρεσαν να υποτάξουν την πόλη.
Εκδηλώσεις μνήμης για την 78η επέτειο της Μάχης της Κοκκινιάς, που έγινε στις 6, 7 και 8 Μαρτίου 1944, διοργανώνει ο Δήμος Νίκαιας-Ρέντη. ptitle="Τίτλος">Αύρι" Τετάρτη, στις 6 το απόγευμα, θα πραγματοποιηθεί επιμνημόσυνη δέηση στην πλατεία Δαβάκη στο Μνημείο Μάχης της Κοκκινιάς και την ίδια μέρα στις 7 το απόγευμα, στην αίθουσα εκδηλώσεων του δημαρχείου Νίκαιας (Π. Τσαλδάρη 10, 1ος όροφος), ο δήμος σε συνεργασία με τη Μάντρα Μπλόκου Κοκκινιάς και το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης διοργανώνουν εκδήλωση ιστορικού περιεχομένου με τίτλο: «Διά πυρός και σιδήρου: Προσφυγιά / Κατοχή / Αντίσταση / Μεταπολεμική Ελλάδα».
