Του Γιώργου Τσιρίδη.Εξόχως ανησυχητική η σύλληψη και απαγωγή του Προέδρου μιας ανεξάρτητης χώρας -της Βενεζουέλας- με μια καταδρομική επιχείρηση, αλλά πολύ πιο ανησυχητικά είναι τα λόγια του Μάρκου Ρούμπιο για την Κούβα. 

"Αν ζούσα στην Αβάνα και ήμουν μέλος της κυβέρνησης, θα ήμουν τουλάχιστον λίγο ανήσυχος", είπε σε συνέντευξη Τύπου στη Φλόριντα δίπλα στον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, προσθέτοντας ότι "η Κούβα είναι μια καταστροφή" και ότι η χώρα "διοικείται από ανίκανους και ξεμωραμένους άνδρες".

Δεν υπάρχει αυτό το προηγούμενο ούτε στον μεσαίωνα. Μόνο στις συγκρούσεις πειρατών και στις συναλλαγές της μαφίας μπορεί κανείς να βρει αντίστοιχες συμπεριφορές. Κι όμως, αυτό είναι το παράδειγμα που εκπέμπει η μοναδική (ως χτες) υπερδύναμη του πλανήτη. Καλά μπήκε το 2026, να δολυμε άραγε πώς θα βγει.

ΕΝΑΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Η πειρατική, μαφιόζικη επέμβαση του Τραμπ στην Βενεζουέλα σηματοδοτεί βραχυπρόθεσμα μια περίοδο παγκόσμιας αμερικανικής τρομοκρατίας που θα καταλήξει μακροπρόθεσμα στην τελική κατάρρευση της υπερδύναμης.

Το σύστημα που επικράτησε παγκοσμίως από το 1945 στηριζόταν στην εθελοντική προσχώρηση των χωρών στην αμερικανική ηγεμονία που εγγυάτο αλλά κι επέβαλλε το διεθνές δίκαιο και θεσμούς όπως η παγκόσμια τράπεζα, ο ΟΗΕ, το ΔΝΤ, ο ΠΟΕ κτλ. Αυτό το σύστημα ο Τραμπ το τερμάτισε με την πρόσφατη ετήσια Έκθεση για την Ασφάλεια τον Δεκέμβριο του 2025 και πρώτη του εφαρμογή είναι η απαγωγή Μαδούρο στις 2 Ιανουαρίου '26. Τι μένει; Έπεται μια επέμβαση στο Ιράν για να ολοκληρωθεί η πειρατεία. Για να τρομάξει ο κόσμος ολόκληρος και να αντιδράσει. Κάπου εκεί θα τελειώσει η Αμερικανική αυτοκρατορία.

Δεν ξέρω πότε θα ξεκινήσει ο εμφύλιος πόλεμος στις ΗΠΑ και πότε θα πέσει η πρώτη πυρηνική βόμβα (μετά το '45) κι από ποιον, όμως όλα είναι πλέον πιθανά. Ο κόσμος μας γίνεται κάθε μέρα όλο και πιο επικίνδυνο μέρος για να ζει κανείς.