Με αυταπάρνηση, με φυλακίσεις, με βασανιστήρια, με την απειλή της εκτέλεσης καταδικασμένη δυο φορές σε θάνατο για την αντιστασιακή της δράση εναντιώθηκε στο άδικο, το βέβηλο, τον φασισμό. Αγωνίστηκε για την πρόοδο, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη, τη χειραφέτηση των γυναικών και για την ειρήνη στον κόσμο. Και καθόλου τυχαία επέλεξε να σπουδάσει νηπιαγωγός.

Εύθραυστη και λεπτεπίλεπτη αλλά συγχρόνως ανθεκτική και δυνατή με μάτια ορθάνοιχτα και βλέμμα διεισδυτικό ήταν πανταχού παρούσα μέχρι το τέλος σε κάθε σημαντική στιγμή της πόλης μας. Στην τοπική αυτοδιοίκηση τιμούσε με τη συμμετοχή της τα ψηφοδέλτια της παράταξης της Αριστεράς «το Λιμάνι της Αγωνίας» καθώς και της συνέχειάς της ως «Πειραιάς για όλους» και «Αλλάζουμε τον Πειραιά για όλους και όλες».
Άννα μας, θα μπορούσες να είσαι η περίπτωση του «πλήρης ημερών», αλλά πόσο λίγο είναι τελικά αυτό το πλήρες, όταν εσύ είσαι ανάμεσά μας ο φάρος και το σημείο αναφοράς μας. Και πάντα έτσι θα μείνεις στις καρδιές και τη σκέψη μας!

Σ’ ευχαριστούμε για όλα!