Ο Δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης για τον θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη:

 

«Αντίο στον Μίκη της Ελλάδας, στον Μίκη του κόσμου.

Αποχαιρετούμε σήμερα έναν μεγάλο Έλληνα, μια προσωπικότητα με τεράστια πορεία καλλιτεχνική, πολιτιστική, πολιτική και κοινωνική, η οποία έχει σημαδέψει γενιές και γενιές.

Σήμερα όλοι οι Έλληνες, ανεξαρτήτως των πολιτικών τους πεποιθήσεων θρηνούν για την απώλεια ενός ανθρώπου που με τη μουσική του έγινε σύμβολο Ελευθερίας παγκοσμίως και έκανε την Ελλάδα γνωστή στα πέρατα του κόσμου.

Θυμάμαι όταν ήμουν παιδί, ότι κάθε Σαββατοκύριακο στο σπίτι, οι γονείς μου άκουγαν μουσική του Μίκη Θεοδωράκη με τη Φαραντούρη, τον Μπιθικώτση και άλλους μεγάλους ερμηνευτές. Ο πατέρας μου και η μητέρα μου μας έμαθαν την πολιτική ιστορία της νεότερης Ελλάδας μέσα από τα τραγούδια του Μίκη. Μέσα από τη μουσική του μάθαμε τους μεγάλους Έλληνες ποιητές, ακόμα και ξένους, όπως τον Πάμπλο Νερούντα.

Πολλά χρόνια αργότερα, σε μια συνάντησή μας στο σπίτι του, μου εκμυστηρεύτηκε ότι κρυβόταν στα καμαρίνια του Δημοτικού Θεάτρου, όταν τον κυνηγούσαν. Όπως και άλλα συγκλονιστικά περιστατικά που έζησε στην πόλη του Πειραιά, ως βουλευτής, στη σημαντικότερη και πιο παραγωγική περίοδο της ζωής του, τη δεκαετία του 60, τότε δηλαδή που μελοποίησε τα κορυφαία του έργα, όπως η Ρωμιοσύνη και το Άξιον Εστί.

Αντίο Μεγάλε Μίκη Θεοδωράκη. Θα παραμείνεις για πάντα στην καρδιά μας. Σε ευχαριστούμε για τους στίχους σου, τις νότες σου, τις συγκινήσεις που μας χάρισες, για τη στάση ζωής και για όσα έκανες για την πατρίδα μας!»

 

 

Ο Μίκης ανήκει σε όλο τον κόσμο, σε όλη την Ελλάδα. Με τη μουσική του και τη μυθιστορηματική πολιτική του δράση άφησε ένα αθάνατο αποτύπωμα και στην πόλη μας, τον Πειραιά.

Μαχητής ήδη της Αντίστασης και του Εμφυλίου, Επονίτης και Μακρονησιώτης πήρε τη σκυτάλη από τον δολοφονημένο από το παρακράτος της δεξιάς πειραιώτη γιατρό και βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963 την ίδια εποχή που έγραφε τα μεγάλα του έργα. Εδώ, αναβίωσε το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά τον καιρό της «Χαμένης Άνοιξης».

Μετά τη φυλάκιση από τη χούντα στον Ωρωπό, την εξορία στη Ζάτουνα  και τον αντιδικτατορικό αγώνα στο Παρίσι, επέστρεψε ως βουλευτής της Αριστεράς στην Κοκκινιά το 1974. Πάλι στον Πειραιά, στο γήπεδο Καραϊσκάκη έδωσε τις δύο μεγαλύτερες συναυλίες που έχουν γίνει ποτέ στην Ελλάδα. Σήμερα περνάει στην Ιστορία και στον χώρο του μύθου, μύθος ο ίδιος.

 

Χαίρε μεγάλε Μίκη Θεοδωράκη, πυρπολητή των ονείρων μας.

 

 

Ο Μίκης Θεοδωράκης, αφήνοντας πίσω του μια ασύγκριτη πολιτιστική κληρονομιά, αγκάλιασε σήμερα τους ουρανούς που τόσο επιθυμούσε.

 Ο Μίκης δεν ήταν μονάχα ένας απλά σπουδαίος μουσικοσυνθέτης που μελοποίησε ή ενορχήστρωσε μια σειρά από ποιητές και συγγραφείς όπως ο Ρίτσος, ο Γκάτσος, ο Ελύτης, ο Ελευθερίου κ.α. . Η μουσική του Θεοδωράκη κατάφερε να «τρυπώσει» παντού σε κάθε λαϊκή γειτονιά, στους πιο απομακρυσμένους τόπους, μ΄ έναν τρόπο άμεσο, κατανοητό  που ταυτοχρόνως ενέπνεε αλλά και διαπαιδαγωγούσε.

 Αυτή η μουσική διάνοια ήταν αδύνατον να εγκλωβιστεί σε μία χώρα. Το έργο και η προσφορά του Μίκη έγιναν γνωστά στα πέρατα του κόσμου με εκατοντάδες συναυλίες και βραβεύσεις ανάμεσα τους και την απονομή του διεθνούς βραβείου Λένιν για την Ειρήνη. Οι συνθέσεις του καταδείκνυαν την ανάγκη για ελευθερία, δικαιοσύνη, ισότητα και η οικουμενικότητα αυτών των αιτημάτων ανέδειξε τον Μ. Θεοδωράκη ως μία κορυφαία, παγκόσμια προσωπικότητα.

 Ο Μίκης Θεοδωράκης υπήρξε ένα πολιτιστικό και κοινωνικό σύμβολο που στιγμάτισε τη χώρα μας σε βαθμό υπερθετικό. Είναι εκείνη η Μνήμη που δεν σβήνει.  Το έργο του και οι μουσικές του θα συντροφεύουν και θα γαλουχήσουν γενιές ανθρώπων στο διηνεκές κι αυτό είναι το σπουδαιότερο κατόρθωμα του. 

 

Μίκη, θα μας λείψεις…!

Ο Μίκης ανήκει στις προσωπικότητες που ποτέ δε μπορούσες να είσαι αδιάφορος μαζί τους.   Τον λάτρεψα στα χρόνια της Χούντας και στις καταλήψεις Νομικής και Πολυτεχνείου  Με θύμωσε μετά την πτώση της Χούντας με τις δηλώσεις του για τον Καραμανλή και ακόμα πιο πολύ με την υπουργοποίηση του. Μεγαλώνοντας όμως άρχισα να ξανασκέφτομαι την στάση του και να ανακαλύπτω ότι δεν μπορούσα να τον διαγράψω από μέσα μου.  

Όταν λοιπόν το 1998 ως Δήμαρχος πλέον του Αγίου Ιωάννη Ρέντη έφτιαξα το πρώτο ανοιχτό θέατρο της περιοχής, δεν είχα καμία αμφιβολία για το όνομα που θα ήθελα να έχει: ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ. Μέχρι τότε κανένα θέατρο, καμία σχολή, κανένας δρόμος δεν είχε το όνομά του. Νιώθω υπερήφανος που αυτή η χώρα είχε ανθρώπους σαν τον Μίκη. Νομίζω ότι στο τέλος όλοι μας, αριστεροί και δεξιοί ήμασταν λάτρεις αυτής της χαρισματικής προσωπικότητας που τίμησε την Ελλάδα και δύσκολα θα ξαναβγεί αντάξιά της.

Θα μας λείψεις Μίκη… Ακόμη και όταν διαφωνούσαμε μαζί σου, κατάφερνες μετά από λίγο να μας ενώνεις όλους.

 

 

«Η Ελλάδα έγινε από σήμερα φτωχότερη. Ο Μίκης Θεοδωράκης, ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Έλληνες, έφυγε πλήρης ημερών από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών, αφήνοντας ωστόσο ένα δυσαναπλήρωτο κενό. 

Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν την τεράστια προσωπικότητά του και την ακτινοβολία του σε παγκόσμιο επίπεδο. Υποκλινόμαστε στους αγώνες του και στο οικουμενικό του έργο. 

Ήταν ένας εμβληματικός αγωνιστής της δημοκρατίας και της ελευθερίας. Η μουσική του ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, τα έργα του τραγούδησαν κορυφαίοι ερμηνευτές. 

Σπουδαίοι καλλιτέχνες και άνθρωποι, όπως εκείνος, μένουν για πάντα στην καρδιά μας μέσα από τις πράξεις τους και τη διαχρονικότητα των έργων τους».

 

 

Ο Εμπορικός Σύλλογος Πειραιώς, με αφορμή την απώλεια του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ενός από τους κορυφαίους Έλληνες μουσικοσυνθέτες, που η συμβολή του στην ελληνική μουσική είναι ανεκτίμητη και το βαθύτερο ύφος και ήθος των τραγουδιών και η σπουδαιότητα της μουσικής του διαχρονικά θα μας εμπνέουν και θα μας ακολουθούν, δηλώνει τα εξής:

 

«Ήταν  Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2012 στην αίθουσα δεξιώσεων του Ε.Β.Ε.Π. που κατά την διάρκεια της εκδήλωσης κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας του Εμπορικού Συλλόγου Πειραιώς είχαμε την μεγάλη τιμή να απονείμουμε τιμητική διάκριση στον μεγάλο πρεσβευτή του ελληνισμού και του πολιτισμού ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ σε αναγνώριση της διαχρονικής προσφοράς του στον ελληνικό και παγκόσμιο πολιτισμό, αλλά και  της ιστορικής συμβολής του στους αγώνες  για  τα ιδανικά της Δημοκρατίας, της Ειρήνης και  της Ελευθερίας.

Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ, λαμβάνοντας το λόγο, εξέφρασε τότε κάποιες από τις σκέψεις – φόβους του για την κατάσταση, αλλά και την ελπίδα ότι όλοι μαζί οι Έλληνες πατριώτες θα παλέψουμε και θα νικήσουμε. Η Ελλάδα, είπε, θα ξαναπάρει τη θέση της στην πρωτοπορία των λαών που παλεύουν για Ειρήνη, Ευημερία, Πρόοδο και Πολιτισμό……..».

Στους οικείους του εκφράζουμε τα βαθιά και ειλικρινή συλλυπητήριά μας».