To TEE Πελοποννήσου αποχαιρετά τον συνάδελφο και πρώτο Πρόεδρο του Τμήματος Κώστα Μπακή.
Με θλίψη αποχαιρετούμε τον συνάδελφο Κώστα Μπακή.
Ο Κώστας Μπακής υπήρξε πρωτεργάτης στην ίδρυση του Περιφερειακού Τμήματος του ΤΕΕ Πελοποννήσου και πρώτος Πρόεδρός του από το 1991 έως το 1994.
Εξαίρετος συνάδελφος, Πολιτικός Μηχανικός, υπηρέτησε με συνέπεια τον κλάδο.
Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένεια των Μηχανικών της περιφέρειας Πελοποννήσου
Εκ μέρους της Διοικούσας Επιτροπής και των υπαλλήλων του ΤΕΕ Πελοποννήσου, εκφράζω τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια προς την οικογένεια και τους οικείους του.
Καλό του ταξίδι
Η Πρόεδρος του ΤΕΕ Πελοποννήσου
Χαρίκλεια Δ. Τσιώλη
Ανάρτηση του Μανόλη Παναγιωτάκη
Έφυγε για το μεγάλο ταξίδι ο αγαπημένος φίλος,συνάδελφος,σύντροφος,ο κουμπάρος μου ο ΚΩΣΤΑΣ ο ΜΠΑΚΗΣ.Η ταλαιπωρημένη καρδιά του σταμάτησε να χτυπά στα 71 του χρόνια.Ο βράχος της ζωής του,η αγαπημένη
ΜΑΡΙΑ δεν κατάφερε αυτή τη φορά να τον κρατήσει.Απέραντη θλίψη.Μεγάλη απώλεια!
Οχι μόνο για την οικογένεια του τους συγγενείς και φίλους του και για οσους τον γνώρισαν από κοντά,και ήταν αναρίθμητοι στις πολυποίκιλες δραστηριότητες του! Γιατί ο Κώστας παρά την επιβαρυμένη του υγεία είχε να δώσει,και μέχρι την τελευταία στιγμή έδινε πολλά και σπουδαία.Και στις επιχειρήσεις του και στην κοινωνία.Αριστερός και δημοκράτης από τα μαθητικά του χρόνια.Συνεπής και ανοιχτόμυαλος!Με πλούσια συνδικαλιστική δραστηριότητα στο Σύλλογο Διπλωματούχων Μηχανικών ΔΕΗ και το ΤΕΕ.Με έντονη πολιτική δράση.ΚΝΕ ,ΚΚΕ,ΣΥΝ,ΣΥΡΙΖΑ.Τα τελευταία χρόνια ανένταχτος αλλά σταθερά αριστερός με τις αξίες του τις αρχές του τις αγωνίες του και βέβαια πάντα ευπρεπής και ανοιχτός στο διάλογο με όσους δεν συμφωνούσε,πράγμα κάθε άλλο παρά δεδομένο στις μέρες μας .Ηταν σταθερά απέναντι σε κάθε αντιδημοκρατική πρακτική.Απεχθανόταν τις απολυτότητες.Απαιτούσε,σαν άνθρωπος της δουλειάς και της δράσης,σαν επιστήμονας,την τεκμηρίωση και τον ορθό λόγο.
Ο Κώστας με τη στάση ζωής του,αλύγιστος μπροστά στα μεγάλα χτυπήματα που του επιφύλαξε η ζωή,δίδαξε.Ζωντανο παράδειγμα καρτερίας,δύναμης αίσθησης καθήκοντος απέναντι στην οικογένεια του και ιδιαίτερα στα εγγονάκια του ,το φως της ζωής του μετά την τραγική απώλεια της κόρης του.
Σε όλη αυτή την πορεία, η αγαπημένη του Μαρία,η γυναίκα του δεν ηταν μόνο το στήριγμα του Ήταν η προϋπόθεση για την ίδια του την επιβίωση.
Είχε γεια αγαπημένε φίλε.
