Το “Πάρκο Εργατιάς” είναι ένα ηχητικό ντοκιμαντέρ έξι επεισοδίων που ρίχνει φως στην ιστορία των Λιπασμάτων και των ανθρώπων που έζησαν και εργάστηκαν στην περιοχή.

Σε κάθε επεισόδιο, ερευνητές, τοπικοί φορείς, κάτοικοι της περιοχής, και πρώην εργαζόμενοι αφηγούνται ιστορίες πίσω από την άνοδο και την πτώση του εργοστασίου, τα σιωπηλά χρόνια της εγκατάλειψής του, και τους μακροχρόνιους αγώνες που οδήγησαν στο σήμερα.

«Πάρ’ το στεφάνι μας, πάρ’ το γεράνι μας, στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή», έγραψε ο Τάσος Λειβαδίτης πίσω στο 1960, ένας στίχος που έμεινε ανεξίτηλος στη συλλογική μνήμη μέσα από τη φωνή του Γρηγόρη Μπιθικώτση.

Κρατώντας στο νου το τραγούδι και ακολουθώντας το μονοπάτι δίπλα στη θάλασσα, στο σημερινό πάρκο των Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα,, συναντάς οικογένειες σε αυτοσχέδια παιδικά πάρτυ ή παρέες να χαζεύουν ξέγνοιαστα τη θάλασσα και αναρωτιέσαι γιατί ο Λειβαδίτης να έγραψε έναν τόσο πονεμένο στίχο.

Την προσοχή τραβάει απότομα η επιβλητική ασπροκόκκινη καμινάδα και το σιλό, εκεί που κάποτε βρισκόταν το εργοστάσιο των Λιπασμάτων και καταλαβαίνεις ότι τα πράγματα δεν ήταν πάντα ξέγνοιαστα σε αυτή την πόλη. Στα ερείπια των μονάδων του εργοστασίου, κρύβονται οι μνήμες μιας πόλης που γεννήθηκε μέσα από τις στάχτες της.

Πώς το εργοστάσιο που όρισε τη μοίρα της Δραπετσώνας κατάφερε να μετατραπεί σε ένα πάρκο-σύμβολο κοινωνικών διεκδικήσεων για το δικαίωμα στο δημόσιο χώρο; Ποια η πραγματικότητα των κατοίκων και εργαζομένων του εργοστασίου για σχεδόν έναν αιώνα και ποιο το τίμημα που έπρεπε να πληρώσουν;

Περισσότερα εδώ